Circa litteram

Circa litteram. (Nec voluntate nec necessitate.) Nota quod non oportuit Rquam distingueret de necessitate sicut fuit distinctu in questionibus: quia respondebat ad intellectum querentis: qui intendebat querere de necessitate coactionis. (Preire sapientiam voluntas non potest.

Contra Quia Sapientiam genitam que est filius preit secundum rationem intelligendi: voluntas paterna: quia absolutum prius est secundum rationem intelligendi ipso relatiuo.

Respondeo Potest sic exponi voluntas: idet csm sanatio per modum voluntatis non potest preire sapientiam genitam. Preiret autem secundum rationem intelligendi si filius produceretur per voluntatem elicientem ipsam productionem.

¶ Uel sic in patre prius est secundum rationem intelligendi sapientia quam voluntas sicut intelligere quam velle: nec potest esse contrariim. Contrarium autem esset si emanatio filii quam oportu¬ it esse emanationem primam secundum rationem intelligendi esset per modum voluntatis: quasi dicat non producitur filius per modum voluntatis: quia tunc voluntas prior esset in patre secundum rationem intelligendi quam sapientia: quod esse non potest. Et hec ratio procedit ex hac suppositione verissima: quod oportuit emanationem filii esse emanationem primam.

¶ Uel potest littera adhuc alio modo exponi quod in imagine voluntas non potest preire sapientiam hoc est cognitionem: quia actus intelligentie est abactu memorie: et actus voluntatis procedit ab vtroque: ergo cum actus intelligentie respondeat filio: filius per modum voluntatis produci non potuit. (Ex predictis docetur non esse concedendum quod deus etc.) Et paucis interpositis sequitur. (Uel volens vel nolens genuerit filium.)

¶ Contra Uidetur diuisio per immediata.

¶ Respondeo dicendo quod falsum est: quia velle et nolle non sunt contradictorie opposita: quia vterque affirmat actum voluntatis: quia nolle aliquam rem fieri est ipsam velle non feri: sed velle et non velle contradicunt.