Praeambulum

Dii. XXXIII Post supradicta etc. superius determinauit magister de nominibus substantialibus et de nominibus relatiuis hic determinat de comparatione istorum ad inuicem: et diuiditur pars ista in partes duas.

¶ In prima determinat de comparatione proprietatum ad personas et essentias.

¶ In secunda de comparatione persone ad essentiam. xxxiiii. Di. ibi (predictis est adiiciendum.)

¶ Prima diuiditur in partes duas.

¶ Primo narrat veritatem.

¶ Secundo eam defendit contra falsitatem ibi. (hoc autem aliqui.)

¶ Prima in duas.

¶ Primo ostendit qualiter proprietates se habent ad personam.

¶ Secundo qualiter se habent ad essentiam ibi. (Quid enim proprietas.)

¶ Secunda pars principaliter quae ibi incipit. (hoc autem aliqui) in qua veritatem propositam et probatam defendit contra falsitatem. Diuiditur in partes duas.

¶ Primo defendit eam contra impugnationem: que procedit per rationes.

¶ Secundo contra illas que est per auctoritates: ibi. (Uerum tamen nondum desistunt.)

¶ Prima in tres. Primo defendit veritatem contra obiectiones illorum: qui negant proprietates esse divinam naturam. Secundo contra obiectiones eorum qui negant proprietates esse in personis: ibi. (Ceterum hereticorum.) Tertio mouet incidentem dubitationem ibi. (Sed forte querens.) Circa hanc distinctionem queruntur tria principaliter.

¶ Primo de comparatione notionum ad personas.

¶ Secundo de earum comparatione ad essentiam.

¶ Tertio de comparatione earum ad adiectiua essentialia et personalia.