Praeambulum

IAm de voluntate etc. Superius determinauit magister de scientia dei et potentia hic determinat de eius voluntate et diditur ista pars in tres.

¶ primo ostendit quid est dina voluntas

¶ Secundo inquirit vtrum semper impleatur divina voluntas Di. sequenti. ibi. Hic oritur quaestio

¶ 3o determinat de conformitate nostre voluntatis ad eam. Di. 48 ibi sciendum quoque est primoin 3 primo ostendit quod divina voluntas est ipsa divina essentia. 2o quod est omnium causa ibi. Hoc itaque. Tertio quod est multipliciter dicta: ibi. Hic non est praetermitendum.

¶ primo in duas. prio narrat quod voluntas dei est diuina essentia.

¶ 2o super hoc mouet dubitationem et soluit: ibi. Et licet: et ista in duas. primo mouet dubitationem. 2o subiungit solutionem ibi. Ad quod dicimus. Tunc sequitur illa pars quae ibi incipit. hoc itaque: in quae ostendit quod voluntas divina est omnium bonorum creatorum causa: et diditur in duas. primo ostendit quod est omnium bonorum causa prima. 2o quia est causa generalissima. ibi. Uoluntas igratia. Tunc sequitur illa pars quae incipiibi. Hic non est praetermittendum: Ubi ostendit quod voluntas dei est multipliciter dicta: et diditur in tres.

¶ primo ostendit modum principalem: qui est secundum quod accipitur pro beneplacito.

¶ 2o modum non principalem qui est secundum quod accipitur pro signo. ibi. Aliquando vero.

¶ 3o epilogat ibi. Quandoque igitur

¶ 2a istarum in duas. Quia primo enumerat signa in divinae voluntatis.

¶ 2o de illis exequitur ibi. Ideo aut. Circa hanc distinctionem quaerendum est principaliter de tribus primo de volutate dei in generali. 2 de voluntate dei sub rone quae est causa. 3o de signis divinae voluntatis.