¶ Distin. VII.
SUpra dictum est etc. Superius
determinauit Magister de
¶
¶ angelis quantum ad statum quem habuerunt a sua
conditione. Et de illorum qui ceciderunt auersione et
aliorum conuersione.
¶ Hic determinat de confirmatione
conuersorum: et obstinatione auersorum.
¶ Et diuiditur in
partes duas.
¶ Primo determinat de confirmatione
comuersorum et obstinatione auersorum
¶ Secundo inquirit
specialiter de quibusdam conditionibus demonum post
obstinationis statu. ibi. Et lic3
¶
Primo ostendit quid est confirmari et obstinari.
¶ Secundo
inquirit si remansit libertas arbitrii in confirmatis et
obstinatis. ibi. Sed cum nec boni.
¶
Primo opponit quod libertas post confirmationem et
obstinationem non remansit.
¶ Secundo soluit ibi. Ad quod dicimus.
¶ Tertio auctoritatem Hieronymi quam in opponendo.
adduxerat: exponit ibi. Quod ergo Hieronymus ait.
¶ Tunc
sequitur illa pars que ibi incipit. Et licet
¶ Et
diuiditur in partes duas.
¶ Primo inquirit de virtute
demonum cognitiua.
¶ Secundo de operatiua. ibi.
Quorum scientia.
¶ Et ista secunda in duas.
¶ Primo
inquoerit de ipsorum potestate generaliter.
¶ Secundo per
comparationem ad cteaturam corporalem specialiter. 8 distin.
ibi. Solet etiam in quaestione versari.
¶ Primo ostendit Magister quantum possunt demones
per homines magos.
¶ Secundo quantum possunt per se
ipsos ibi. Illud quoque.
¶ Primo
ostendit quod opera magica: fiunt per demonum virtutem.
¶ Secundo remouet duplicem dubitationem
incidentem. ibi. Nec putandum est .
CIrca hanc distinctionem queruntur
quattuor.
¶ Primo de
bonorum angelorum confirmatione.
¶ Secundo
de malorum obstinatione.
¶ Tertio de
obstinatorum cognitione.
¶ Quarto de ipsorum
potestate et operatione.
