Praeambulum

Distinctio XXIII PReterea queri solet etc. Superius determinauit magister de temptatione primorum parentum ex parte temptantis et temptati. In hac parte determinat de eorundem temptatione ex parte dei permittentis. Et diuiditur in partes duas.

¶ Primo excusat illam permissionem per rationem legitimam permittendi.

¶ 2o per datam homini scientiam praecauendi. ibi. Et quidem secundum animam. Prima in quinque secundum quinque quaestiones: quas mouet cuilibet sigillati responsionem subiugendo. secunda ibi. Mouent est. o ibi. addunt eti. 4o ibi. Item inque unt si deus vellet. 5o ibi. Item inqunt posset deus. Illa pars et ibi incipit. Et quidem. Diuiditur in quatuor. Primo ostendit quando homoscientiam accepit. 2o quaerum rerum scientiam accepit ibi. Fuitque homo. 3m qualem sui ipsius cognitionem habuit. ibi. Poro. 4o mouet quaestionem de praescientia sui casus. et soluit ibi. Si autem quaeritur. I

CIrca hanc dis. quaeruntur duo principaliter.

¶ Primo de temptationis primorum parentum permissione. 2o de ipsorum cognitione.