Distinctio XXIIII Nunc diligenter etc. Superius determinauit
magister de impulsu quem primi
parentes habuerunt ad peccandum. Hic determinat de
adiutoriis que habuerunt ad resistendum.
¶ Et
diuiditur pars ista in partes duas.
¶ Primo
determinat de naturalibus adiutoriis.
¶ Secundo de gratuitis
dis. 26 ibi. Hec est gratia operans.
¶ Prima in duas.
¶
Primo ostendit que fuerunt illa adiutoria.
¶ Secundo quia
ibifecerat mentionem de liberi arbitrii reuertitur ad tractandum
specialiter de illo. dis. 25 ibi. Iam vero ad propositum
redeamus. Prima in duas.
¶ Primo ostendit quod primi
parentes habebant sufficiens adiutorium ad standum.
¶ Secundo
ostendit quod fuerit illud adiutorium. ibi. Hec considerandum
est. Prima in tres.
¶ Primo ostendit quod primis
parentibus data erat potestas a sua formatione qua stare
poterant et non proficere.
¶ Secundo inquirit quomodo erat
bona potestas si per. illam non poterat proficere. ibi. Sed quomodo.
¶ Tertio opponit contra illud quod dixerat quod per illam
potestatem proficere non poterat: et oppositionem suam soluit. ibi.
Ad hoc autem
¶ Tunc sequitur illa pars que ibi
incipit. (hic considerandum. In qua ostendit quod fuerit illud
adiutorium. Et diuiditur in partes tres.
¶ Quia primo
ostendit quandam potentiarum anime diuersitatem.
¶ Secundo
ostendit secundum illas partes peccandi progressum et ordinem ibi. Iliud
quoque.
¶ Tertio sobiungit huius assignationis rationem.
ibi. Hec de anime partibus.
¶ Prima in tres.
¶ Primo
ostedit quod illud adiutorium fuit liberum arbitrium. ibi.
Liberum arbitrium.
¶ Secundo ostendit quid est liberum arbitrii
ibi. Liberum arbitrii vero.
¶ Tertio determinat de
sensualitate et ratione ibi. Est enim sensualitas. Et ista in duas.
¶ Prima determinat de sensua: itate.
¶ Secundo de
ratione ibi. Ratio vero.
¶ Tunc sequitur illa pars que
ibi incipit. Illud quoque. In qua secundum partes anime
ostendit peccandi progressum et ordinem. Et diuiditur in tres.
¶ Primo ostendit ordinem temptationis ducentis ad peccatum.
¶ Secundo peccati progressum et complementum. ibi. Nunc
superest.
¶ Tertio subiungit recapitulationem et
confirmationem premissorum ibi. Itaque. CIrca hanc dist. queruntur quatuor
principaliter.
¶ Primo de
naturali adiutorio quod habuit homo ante
pectum quod adiutorium maxime erat liberum arbitrii
¶ Secundo de quadam distinctione potentiarum anime: vt
clarius appareat anime regnum.
¶ Tertio de nostro
intellectu: per comparationem ad suum actum.
¶ Quarto de
sensualitate et inferiori portione rationis et superiori per
comparationem ad peccatum.
