Dis. XXVII
HIc videndum est quid sit virtus.
Superius
determinauit magister de gratia. In hac parte
determi nat de virtute inquirendo de ipsa: et de merito eius.
Et diuiditur pars ista in partes tres.
¶ Primo ponit
dubitationis materiam.
¶ Secundo quorundam opinionem
veram. ibi.
¶ Propterea quidam.
¶ Tertio aliorum
opinionem falsam ibi. Alii vero. Prima in tres.
¶
Primo ostendit quod virtus gratuita est a solo deo.
¶ Secundo
haec ostendit specialiter de fidei dono. ibi. Nam de gratia.
¶
Tertio concludit quod virtus non sit vsus liberi arbitrii: nec a
libero arbitrio. ibi. Si igitur gratia.
¶ Tunc sequitur illa pars
que ibi incipit.
¶ Propterea quidam. In qua de materia
dubitationis more ponit quorundam opinionem veram. Et
diuiditur in tres.
¶ Primo ponit: vt dictum: est veram opinionem
quorundam
¶ Secundo exponit quandam auctoritatem: que
contraria videbatur secundum apparentiam. ibi. Cum ergo dicitur
fides.
¶ Tertio subiungit praemissorum recapitulationem.
ibi. Ex premissis.
¶ Prima in tres.
¶ Primo ponit
eorum sententiam qui dicunt quod virtus est habitus et non vsus
¶
Secundo ponit eorum sententiam de gratia scilicet quod non est meritum: sed
causa merendi. ibi. Cum ergo ex gratia.
¶ Tertio sententiam
eorum de merito scilicet quod est donum dei: et tamen est vsus liberi
arbitrii. ibi. Que ipsa.
¶ Tunc sequitur illa pars que ibi
incipit Alii vero. In qua super materiam dubitationis
mote ponit quorunda opinionem falsam. Et diuiditur in duas.
¶ Primo ponit illorum opinionem: et opinionis per quasdam
auctoritates confirmationem.
¶ Secundo ponit illarum
auctoritatum determinationem. ibi Alii respondentes I
