"DE merito etiam christi
pretermittendum non est" etc. Superius
determinauit magister de voluntate christi hic
determinat de merito quod ex illa voluntate
processit: et diuiditur in partes duas.
¶ Primo determinat de
eo: quod sibi christus meruit.
¶ Secundo inquirit vtrum illud
quod sibi meruit sine merito habere potuit ibi. "Si vero
queritur."
¶ Prima in duas.
¶ Primo determinat magister quid meruit secundum rem.
¶ Secundo quid meruit secundum
manifestationem ibi. "Nec tantum gloriam."
¶ Prima in duas.
¶
Primo osfendit magister quid christus meruit per passionem.
¶ Secundo ostendit quod hec eodem meruit ab instati sue
conceptionis per gratie plenitudinem ibi. "Nec solum hoc
meruit." Tunc sequitur illa pars que diuisa fuit a principio libri
que ibi incipit. Ad quid ergo voluit pati: in qua
determinat magister de redemptionis consumatione que facta est
in christi passione: et diuiditur in partes quatuor.
¶
Primo determinat magister de effectu passionis.
¶
Secundo de conuenientia passionis. Di. xx. ibi. "Si vero queritur".
¶ Tertio de causa effectiua passionis in eadem di. ibi. "Christus ergo est sacerdos"
¶ Quarto de statu christi in
morte di. xxi. Post predicta.
¶ Prima in duas. Primo narrat passionis quadruplicem effectum quo ad nos.
Secundo de illis effectibus prosequitur ibi. "Sed quomodo". Et ista
secunda in duas.
¶ Primo prosequitur de effectu passionis
consistenti in adeptione boni.
¶ Secundo de effectibus
consistentibus in remotione mali di. sequenti ibi. "Non
igitur queramus"
CIrca hanc distin. querendum est
principaliter de duobus.
