CUm vero supra perhabitum sit christum
plenum gratia etc. Superius
determinauit magister de his que concurrunt
ad restaurationem humani generis: ex parte
restaurantis que fuerunt filii dei incarnatio: in qua
fuit restauratio humani generis incohata: et eius secundum
naturam humanam passio in qua fuit restauratio
humani generis consumata. Hic determinat de his que
concurrunt ad predictam restautionem: ex parte humani
genoris reparandi que sunt virtutum adeptio: et mandatorum
obseruatio: et diuiditur in parter duas.
¶ Primo determinat de virtutibus.
¶ Secundo de mandatis. Distin.
7. ibi Sed iam distributio decalogi.
¶ Prima in duas.
¶ Primo determinat de virtutibus secundum se.
¶
Secundo de earum connexione. Di. 36 ibi. Solet etiam queri.
¶ Prima in duas.
¶ Primo determinat de virtutibus.
¶ Secundo de septem donis spiritus sancti. Di. 34. ibi.
Nunc de septem donis.
¶ Prima in duas. Primo de.
terminat de virtutibus theologicis.
¶ Secundo de
cardinalibus. Di. 33. ibi. Post perdicta de quatuor
virtutibus.
¶ Prima in tres.
¶ Primo determinat de fine.
¶ Secundo de spe. Di. 26. Est autem spes virtus.
¶
Tertio de charitate. Di. 27. ibi. Cum autem christus.
¶
Prima in tres.
¶ Primo determinar de fide quantum ad
eius essentiam.
¶ Secundo quantum ad eius obiectum
siue materiam. Di. 25. seq. ibi. Hic queritur si fides.
¶
Tertio quantum ad eius sufficientiam. Di. 35 ibi.
¶ Predictis
adiiciendum est.
¶ Prima in tres.
¶ Primo dicta
dicendis continuat.
¶ Secundo fidem describit seu
notificat. ibi. Fides enim est.
¶ Tertio illam notificationem
explanat. ibi. Accipitur autem fides. Et ista in duas.
¶
Primo experlanat qualiter fides est virtus.
¶ Secundo qua
liter per eam creduntur que non videntur. ibi.
Notandum quoque est.
¶ Prima in tres
¶ Primo explanat:
qualiter fides est virtus.
¶ Secundo comparat fidem
informem ad formatam. ibi. Si vero queritur vtrum illa
informis.
¶ Tertio ostendit in quo sensu concedendum sit
fidem esse vnam ibi. Cumque diuersis modis.
¶ Prima in
duas.
¶ Primo ostendit qualiter fides est virtus.
¶
Secundo ponit differentiam inter credere deum et deo et in
deum. ibi Sed multum interest. Pars illa que ibi
incipit. Notandum quoque diuiditur in partes tres.
¶
Primo explanat qualiter per fidem creduntur que non
videntur.
¶ Secundo illam explanationem confirmat per
fidei diffinitionem: quam ponit philosophus. ibi. Ait enim
apostolus.
¶ Tertio super illam diffinitionem mouet quandam
dubitationem. ibi. Si vero quaeritur an hec descriptio spei conueniat.
CIrca hanc distinctionem
queruntur principaliter octo.
¶ Primo de habentibus in generali.
¶
Secundo de virtutibus in generali.
¶ Tertio de
virtutibus theologicis in generali.
¶ Quarto de fide quantum ad eitus
essentiam.
¶ Quinto de fide per comparationem ad suam
formam que est charitas.
¶ Sexto de fide per
comparationem ad subiectum.
¶ Septimo de fide per
comparationem ad scientiam: et ad suam causam.
¶ Octauo de
side per comparationem ad gratias gratis datas.
