SUperius deteriauit magister de
matrimonio quo ad causam
formalem et efficientem. Hic determinat de ipso quo ad
finalem que in bonis matrimonii consistit.
¶ Et
diuiditur in tres.
¶ Primo determinat de tribus bonis
coniugii communiter.
¶ Secundo de bono fidei in quocumque
coniugio specialiter de se. ibi. Sciendum est etiam.
¶ Tertio
de bono fidei in coniugio patrum antiquorum specialissime
di. 33. ibi. Queritur hic de antiquis.
¶ Prima in duas.
¶ Primo deterinat que et quot sint coniugii bona.
¶
Secundo qualiter excusant concubitum coniugalem. ibi Cum
igitur.
¶ Prima in tres.
¶ Primo ostendit quod tria sunt
coniugii bona
¶ Secundo ostendit quod intentio vitande
prolis in contrahendo matrimonium excludit. ibi. Qui vero
venenat.
¶ Tertio ostendit incidenter quando iudicandi
sunt homicide qui procurant aborsum: et quando non. ibi. Hic
queri solet.
¶ Illa pars que ibi incipit. Cum igitur.
diuiditur in tres partes.
¶ Primo ostendit quando hec bona
excusant coniugalem concubitum: et quando non. Secundo
opposnit in contrarium ibi. Sed si concubitus.
¶ Tertio
ostendit quo ambo coniuges se habent ad actu illum. ibi.
Sciendum etiam. Secunda in tres.
¶ Primo opponit per
auctoritatem
¶ Secundo per rationem: et Gregorii auctoritatem.
ibi. Si forte.
¶ Tertio ponit auctoritatis Greg.
determinationem. ibi. Hoc autem. Dinctio XXXI
Circa hanc di. querendum est principaliter
de tribus.
¶ Primo de bonis
matrimonium excusantibus.
¶ Secundo de eorum
habitudine ad matrimonium.
¶ Tertio de
modo excusandi per illa coniugalem concubitum.
