Capitulum 5
Capitulum 5
De multiplici acceptione boni.
Est enim aliquid, quod in se bonum est et cui fit, sed non est bonum facienti, ut cum subvenitur pauperi, sed non propter Deum; et aliquid bonum in se et facienti, sed non ei cui fit, ut cum veritas praedicatur alicui propter Deum non obedienti; et aliquid in se et facienti et ei cui fit bonum, ut cum veritas praedicatur propter Deum credenti.
Est autem aliud, quod nec in se bonum est, et facienti nocet et damnat, nisi poeniteat, ut malum; valet tamen ad aliquid.
Ut enim Augustinus ait in Enchiridio: "A summe et aequaliter et incommutabiliter bona Trinitate creata sunt omnia nec immutabiliter bona nec summe nec aequaliter; sed tamen bona etiam singula. Simul vero universa valde bona, quia ex omnibus consistit universitatis admirabilis pulcritudo; in qua etiam illud quod malum dicitur, bene ordinatum et loco suo positum, eminentiuscommendat bona, ut magis placeant et laudabiliora sint, dum comparantur malis."
On this page