Capitulum 5

"Sed inquiet haereticus: Omne quod natum est, non fuit semper, quia in id natum est, ut esset." "Nemo ambigit, quin quae in rebus humanis nata sunt, aliquando non fuerint. Sed aliud est ex eo nasci, quod non semper fuit, aliud ex eo natum esse, quod semper est. Ibi nec semper fuit, qui pater est, nec semper pater est; et qui non semper pater est, non semper genuit. Ubi autem semper pater est, semper filius est. Quod si semper Deo Patri proprium est, quod semper est Pater, necesse est, semper Filio proprium esse, quod semper est Filius. Quomodo ergo cadet in intelligentiam nostram, ut non fuerit semper cui proprium est, semper esse quod natum est? Natum igitur unigenitum Deum confitemur, sed natum ante tempora nec ante esse quam natum, nec ante natum quam esse; quia nasci quod erat, iam non nasci esset, sed se ipsum demutare nascendo. Hoc autem humanum sensum et intelligentiam mundi excedit. Non hoc capit ratio humanae intelligentiae, sed prudentiae fidelis professio est."