Capitulum 4

Solet moveri quaestio de duobus, uno divite, altero paupere, pariter, sed mediocriter bonis, qui praedictis suffragiis indigent, et meruerunt pariter post mortem iuvari; pro altero vero, id est pro divite, speciales et communes fiunt orationes multaeque eleemosynarum largitiones, pro paupere vero non fiunt nisi communes orationes. Quaeritur ergo, an tantum iuvetur pauper paucioribus subsidiis, quantum dives amplioribus. Si non pariter iuvatur, non ei redditur secundum merita: meruit enim pariter iuvari, quia pariter boni exstiterunt; si vero tantum suffragii consequitur, quantum dives, quid contulerunt diviti illa specialiter pro eo facta?

Sane dici potest, non ei magis valuisse generalia et specialia, quam pauperi sola generalia suffragia. Et tamen profuerunt diviti specialia, non quidem ad aliud vel maius aliquid, sed ad idem ad quod generalia, ut ex pluribus et diversis causis unum perciperetur emolumentum.

Potest tamen dici illa plura subsidia contulisse diviti celeriorem absolutionem, non pleniorem.