Capitulum 5

Solet etiam quaeri de illo qui iocans sicut mimus, commemoratione tamen Trinitatis, immergitur, utrum baptizatus sit.

Hoc autem Augustinus non definit, ita inquiens: "Si totum ludicre et mimice et ioculariter ageretur, utrum approbandus esset baptismus, qui sic daretur, divinum iudicium per alicuius revelationis miraculum oratione implorandum esse censerem".

Videtur tamen sapientibus non fuisse baptisma; ut cum aliqui in balneum vel in flumen merguntur in nomine Trinitatis, non est tamen baptismus, quia non intentione baptizandi illud geritur. Nam in hoc et in aliis Sacramentis, sicut forma est servanda, ita et intentio illud celebrandi est habenda.

"Illud etiam non te moveat, quod quidam non ea fide parvulos ad baptismum ferunt, ut per Spiritum ad vitam regenerentur aeternam, sed eos putant hoc remedio temporalem retinere vel recipere sanitatem. Non enim propterea illi non regenerantur, quia nec ab illis hac intentione offeruntur".

Agnoscendum est etiam, in baptizandis electis duo tempora esse servanda, id est Pascha et Pentecostes, ut in Sabbato Paschae vel Pentecostes baptismi Sacramentum celebretur. Qui vero necessitate mortis vel periculi urgentur omni tempore debent baptizari.