Quaestio 25

CIrca quartum arguitur quod iudex saecularis neminem potest cogere ad confitendum aliquid ad quid sequitur mors alterius, quoniam in hoc committitur frequenter mortale peccatum puniendo iniuste innocentem: quia frequenter sperando cito euadere poenas, accusant innocentes. In contrarium est iudicum saecularium consuetudo. Si liceat: poenis extorquaere veritatem a teste vel accusatore: & quomodo, secundum quod notatur. v. q. vii. super cap. llli qui. de hoc nihil ad praesens. Sed quaestio est de illis qui morti sunt adiudicati, vel in viculis seruam tur condemnati: a quibus iudices per poenas nituntur exquirere complices suos male factores: vtrum liceat hoc iudicibus. Et est dicendum quod talium complicum facta aut sunt omnino occulta: & non sunt super factis suis in iudicium vocati: aut tanquam infamati super factis suis ad iudicium sunt vocati: quia diffamati sunt. Si primo modo: nullo modo debent eos ad confitendum sic occulta cogere per poenas: quia prodere sic occulta peccatum mortale est: & mortaliter peccat quicumque alium ad mortaliter peccandum compellit. Vnde tales nullis poenis compulsi debent talia confiteri: & debent sacerdotes hoc inhibere qui audiunt eorum confessiones. Si vero sunt propter famam vocati ad iudicium: arbitror quod super illis certis articulis qui eis imponuntur a iudice, si praesumeret quod absque poenis non vellent dicere veritatem, posset eam poenis extorquere. Vt secundum quod dicitur in praedicto capitulo: dum poenis corporalibus subiiciuntur, quae gesta sunt fideliter & veraciter exprimantur, sed non ad hoc vt isti sint testes: & dictis eorum aliquis condemnetur: sed vt ex hoc praesumptio aliqua habeatur.

PER haec patet ad primum: dicendo quod ex eorum confessione nunquam debet sequi mors. immo iniquus esset iudex qui propter talium confessionem aliquem morti addiceret, siue esset innocens siue nocens, nisi aliter constaret facinus iudici: & ei illa confessio aliquam praesumptionem daret Nam plaerique ita. tormenta. contemnunt, vt exprimi veritas ab eis nullo modo possit. Alii potius mentiri quam pati tormenta volunt. & sanctius est impunitum relinqui facinus nocentis: quam innocentem damnare.

AD secundum: quod si iudices seruant consuetudinem secundum modum iam tactum: puto quod bona est: alias autem est corruptela.