Praeambulum

HIo QVAERITVR, ANPATER GENVIT DIVINAM ESSENTIAM. VEL ipsa Filium; an essentia genuerit essentiam, vel ipsa nec genuit, nec genita est. Distinctio V.

DIVESIO TEXTVS. [DOst haec.] Quaeritur hic an essentia sit terminus generationis, secundum quod habet significari nomine abstracto, & primo tractat quaestionem, an essentia generet vel generetur: secundo an de ipsa sit generatio [Dicitur quoqu I

In prima parte primo ostendit, quod essentia non generatur, secundo quod non generat [ Istaetiam) Tertio opponit cotra vtrumque simul ex verbis Augustini praedictis, quarto opponit ad idem ex verbis Hilarij [Huic vero] In prima parte primo determinat veritatem. Secundo rationibus confirmat determinationem [Ideo non est dicendum] Tertio opponit in contrarium, & soluit objectum. [huic autem.

[Ita etiam) Hici ostendit, quod essentia non generat silium, item quod essenta noin generat essentiam [Itaetiam.]

[Praedictis) Hic primo ponit contrarias predictis auctonitates Augustini. Secundo auctoritatum determinationem [Sed hoc ita determinamus.

[Huic vero etiam. ] Hic primo opponit ex auctoritatibus Hilarij. Secundo soluit [Sed quia haec verba.

Dicitur quoque.] Hic tractat quaestionem, An de essentia sit generatio, & primo ponit auctoritates quae dicunt quod Filius de substantia. Patris natus sit, secundo qualiter intelligatur ge neraliter ostendit [His verbis ] Tertio specialiter auctoritates singulas determinat & exponit. [Ostenditur quoque: