Praeambulum

ILII SENTENTIAE, QA DICTVM. est Dei voluntatem non posse cassati, quae ipse est, quaedam videntur obuiare. Distinct. XLVI.

DIVISIO TEXTVS. NVIc oritur quaestio. ] Postquam egit de vo¬ TTlantate Dei secundum se, hicagit de ea per comparationem ad effectum, ostendendo eius efficacia. Primo indirecte, quia numquam est inefficax dist. hac. Secundo directe, quia semper efficax dist. quadrag. septima. Quod nunquam sit inefficax, ostendit dupliciter. Primo respectu bonorum, tractando quaestionem hanc vtrum aliquid velit fieri quod non fiat. Secundo respectumalorum, tractando quaestionem hanc, vtrum aliquid nolit fieri quod siat [Ideoque cum constet.

In prima parte ad mouendam dubitationem, primo inducit auctoritates duas Euangelij & Apostoli. Secundo determinat auctoritatem Euangelij [Sed audiamus ] Tertio determinat auctoritatem Apostoli [Nunc videre restat.] In secunda parte primo procedit opiniones recitando. Secundo pro opinione veriori definiendo [Si quis igitur diligenter. ] In prima parte primo ponit duas opiniones [Ideoque ] Secundo rationes opinionis minus verae] Quienim dicunt] Tertio rationes opinionis verioris [Illi vero qui) Quarto solutionem auctoritatum primae opinionis [Quod vero] Vbi. primo ponit responsionem. Secundo resposionis explanationem [Est enim ] Tertio praemissorum conclusionem [Hinc patet. ] In secunda parte, primo tribus rationibus probat quod Deus non vult mala fieri [Si quis Secundo opponit in contrarium & soluit; Iam sufficientera In prima parte primo inducit rationem a minori [Si quis ergo] Secundo a diuisione [ Deinde ] Tertio ab effectu [Item.] In secunda parte primo ponit objectum[Iam sufficienter Secundo solutionem Quibus] Tertio infert conclusionem [Haec igitur. ]cod in.