Lectio 91, de Caritate

In alia lectione Restat alia tractanda de materia incepta unde 3a opinio quae ponit quod intentio formarum non fit per additionem partis ad partem sicut dictum est sed per deputationem a suo contrario vel remotionem impedientis eius operationem

4a opinio ponit quod qualitas intenditur quia reducitur ad actum ymmo istius opinionis quod qualis quantum est de se est indivisibilis intensive sed 3m applicationem agentis ipsa redditur actu et constituitur tantae activitatis et per reductionem ad actum redditur potentior ad agendum Ista opinio non posset evidenter reprobari tamen nullum habet fundamentum et est voluntaria quia hoc ponere quod qualitas est in duplo intensior sine positione maioris qualitatis videtur voluntarium nisi ponatur virtus influxiva et illa non videtur nisi met illa qualitas

5ta opinio ponit quod essentia caritatis distinguitur ab aliquo modo scilicet ex natura rei a suis gradibus et gradus distinguuntur inter se distinctio quae vocaretur vel extrema rei vel formalis cuius ymaginatio est alias tacta nam magister de ripa ponit quod secundum multitudinem denominationum perfectionalium est correspondentia raitonum obiectalium ita quod esse aliquo modo distinguitur a parte rei a vivere unde illa ymaginatio confert ad capiendum et intelligendum istam opinionem Sed ymaginationem oportet quod sicut in essentia sunt 3s personae quarum una non est alia Ita proportionaliter in proposito sed tamen ista distinctio scilicet in proposito est minor unde ista opinio ymaginatur quod intentio fit per generationem novorum graduum ydemptitate concurrentium essentialiter cum illa essentia et divissio per corruptionem illorum graduum absque corruptione essentiae illius qualitatis unde haec essentia est hii gradus et hic gradus est ille gradus

Sed ista positio videtur inconveniens quia ponit difficilius quam sit articulus trinitatis propter intentionem formarum ideo reprobatur quia m dicit inconveniens difficilius ad salvandum quam sit articulus trinitatis

2o arguitur iste gradus incipit esse et iste gradus est haec qualitas vel haec essentia igitur unde syllogismus expositorius conceditur ubique extra materiam trinitatis Et ita si corrumpitur aliquis gradus arguitur quod qualitas illa corrumpatur propter ydemptitatem gradus cum qualitate

Item si corrumpitur gradus quaeritur utrum aliud si vel nichil si aliud igitur essentia igitur essentia illius qualitatis corrumpitur

Sexta opinio quae tenenda est in ista materia est quod intentio fiat realiter per additionem gradus ad gradum in eodem situ adaequate vel saltem non in diversis sitibus scilicet sine situs differentia ut includatur qualitas quae non habet situm patet per expergentiam

ista positio quia ignis producit caliditatem in aquam et continue addit novam et novam

Et lucidum producit lumen et si semper veniat aliquid lucidem in idem medium ut si ponatur una candela sit lumen Si ponatur adhuc una sit novum lumen et non curo pro praesenti utrum fiat unum lumen ex illis chil vel duobus

Sed contra quia sunt plures auctoritates quae videntur reprobare istam viam quia philosophus ponit quod duo accidentia solum numero differentia non possunt esse in eodem subiecto Sed secundum istam viam sic ponitur ut de duobus gradibus caliditatis

Respondetur quod intentio philosophi est quod accidens quod habet terminum suum suae perfectionis non est compossibile alteri accidenti eiusdem speciei Advertendum quod secundum doctrinam phylosophi 2o de anima res habent suos terminos suae perfectionis et magis unde datur gradus maximus caliditatis scilicet conveniens igni optime disposito dico consequenter quod huiusmodi qualitas habet terminum suae perfectionis et in illo casu huiusmodi gradus non est intensibiles naturaliter Etiam licet esse aliquod accidens natum producere maiorem qualitatem intensive quantum esset de se quia huiusmodi gradus non est natus coniungi alteri vel recipere alium gradum caliditatis quia habet terminum et est tunc actus cui repugnat recipere sed quaelibet caliditas citra illum terminum est intendentia et in potentia seu inclinatione ad suam perfectionem et terminum sui perfectionis et non ex ipso gradu scilicet non summo et quodlibet adveniente constituitur unum unde philosophus vult quod numquam duo accidentia quorum quodlibet habet terminum suae perfectionis possunt etiam quia tunc quodlibet illorum est actus cui repugnat recipiere

Etiam repugnat quantum est ex parte subiecti

Etiam ratione otiositatis vel otii quod natura abhorret quia otiose esset sicut dicitur de pluribus formis substantialibus respectu eiusdem subiecti

Circa istam consuevit induci introduci multi casus quorum difficultas dependet excoltulationibus etc et sub athe gradibus de quibus super se deo causa brevitatis