Lectio 22, de Notitia

Consequenter circa materiam de notitiis videndum est adhuc de ipsa notitia

/ et primo dico quod notitia non est intrinsece cognitio sive notitia / patet / quia staret quod esset sine subiecto de potentia dei absoluta sed hoc non igitur patet quia non est per se perceptiva

2o notitia non dicitur esse notitia sive cognitio quo ad potentiam subiectivam praecise patet quia staret habitudinem esse et tamen non esset notitia sicut si poneretur in lapide de potentia dei absoluta

ulterius nec in habitudine ad potentiam perceptivam illativam patet quia prius natura producitur notitia quam immutet vitaliter et ideo dicitur quod cognitio in habitudine ad potentiam perceptivam illativam duplex est subiecti perceptiva

Unde notandum est quod aliqua notitia dicitur multipliciter notitia uno modo unibilis et sic deus esset notitia quia cuiuslibet rei est notitia universalis

2o aliqua notitia potest esse alicuius notitia propter aliquam determinationem nam dato conceptu entis in mente addatur sibi conceptus alius a se tunc erit dependens

Et sic potest esse quod habeatur de re conceptus particularis

4o aliqua est notitia alicuius obiecti non terminativa ad obiectum sicut notitia dei fuit in moyse et paulo

Ulterius est sciendum quod differentia est inter notitiam universalem et confusam nam confusa potest esse sive singulari sive universali unde differunt quia notitia distincta est causa efficiendi propositiones affirmativas et negativas de re cognita cognoscere sicut si sortes videat platonem / a tanta distantia quod non possit eligere nisi in quantum corpus donec magis de proprie viderit tunc stat quod cognoscit eadem rem indistincte

sed illa quae erit immediate obiecto praesentata erit distincta quia ibi est causa sufficiens distinguendi res abinvicem alia autem non

sed universalis non repugnat esse notitiam distinctam unde ymaginatur quod secundum quantitatem obiecti in quo consisteret tunc quod esset singularis et eadem erit universalis

Veniendo igitur magis ad propositum ponuntur aliquae conclusiones negativae

quarum prima est quod conceptus non dicitur naturaliter repraesentativus sui obiecti ratione similitudinis ad suum obiectum

2a quo conceptus non dicitur sui obiecti repraesentativus ratione convenientiae specificae et essentialibus

3a conclusio conceptus non dicitur repraesentativus ex conditione sua specifica naturae suae et ista est contra magistrum henricum de heuta

4a conclusio et est affirmativa conceptus convenit repraesentare suum obiectum ex modo causarum ad illud concurrentium et loquitur ibi de conceptu c?eto et etiam de modo causarum proximarum

et ista post declarabitur Sed quia 3a apparentior videtur idcirco primo contra eam obicitur Nam si ipsa esset vera sequeretur duos conceptus esse eiusdem speciei quorum unus non repraesentaret quod alter et tamen haberent diversa obiecta igitur conclusio falsa consequentia tenet antecedens patet ex eo quod si capiantur duo conceptus quorum unus a sorte causetur alius et platone illi sunt eiusdem speciei patet / quia sunt eiusdem perfectionis adaequate igitur contra eum de rippa quia ponit eam

Sed diceret forte quod non essent eiusdem speciei perfectionis sed haec non valet et supposita quod essent diceret quod essent diversarum specierum licet non aeque perfectarum Adhuc non valet quia species habent ordinem inter se

Item species se habet sicut numerus ut vult piis 3o ordo ponitur in praedicatis essentialibus qui tamen tolleretur si sic esset

Item apparentius arguitur ex quid nominis et supponitur primo de denominationibus essentialibus / unde quaelibet denominatio perfectionis sumitur sit medium distinguendi vel concludendi illud cui competit quam cui non unde videtur hoc velle anselmus

Ex ista via dicitur quod ab omni speciei et eius convenientia cum omnibus subiectibus potest sumi conceptus mere absolutus sicut de hoc potest sumi unus conceptus sicut esset ens intellectivum quod competeret omnibus superioribus 2o sequitur ex istis quod illa potentia praectacta includit negationem

Deinde probatur conclusio negativa nam si sic sequeretur quod homo magis repraesentaret asinum quam quantitas asini repraesentativa consequens est falsum quia unum est accidens et aliud substantia

prima conclusio quae est negativa probatur quia si esset vera sequeretur quod conceptus lapidis esset formalis similitudo lapidis vel ymago sicut de sigillo / et per consequens in eo oporteret esse lineata distincta / aliter non salvaretur Confirmatur quia conceptus rei extense non posset haberi nisi esset cor?des pars ad hoc sed haec est falsum quia est indivisibilis

Item si conceptus esset similitudo tunc repraesentaret rem tamquam ymaginationem sed oportet tamen quod alia praecederet cognitio

Ex quibus omnibus inferuntur corollaria quae praevalent omnibus narratis videre meo

primum non quaelibet entitas immaterialis potest esse respectu essentiae divinae intelligiblis

2m non quaelibet entitas creata immaterialis est respectu divinae essentiae notitia intuitiva quoniam sequeretur animam nostram esse notitiam dei intuitivam quod est falsum et daemones etiam

3m licet quaelibet res sit obiective dei representativa non tamen formaliter / unde obiectum tenet de rippa ex parte sui / sed si possit uniri haec esset obiective

4m correlarium quilibet intellectus non potest videre divinam essentiam / patet / quia non est causa sufficiens per se et formaliter

5m correlarium non oportet divinam essentiam esse intuitive cognitivam ab aliqua creatura unde ymaginatur de rippa quod aliqua intelligentia tanto perfectior tanto plus repraesentaret deum / et sic esset notitia de deo

Sequitur distinctio lectionis cuius conclusio prima est 3es personae sunt aequales in trinitate et aeque possibiles

2a omnis potentia quam filius habet sumpta est a patre

et haec de lectione et fuit rector in illa Sed quando scribi istam die martis ante festum sancti clari processio viventis iuit pro rege ad quia infirmus erat et sumpsit malum quando tractabatur de pace in abevilla cum angelicis