Lectio 32, de Notitia
Lectio 32, de Notitia
Responsio ad quintam rationem
Restat videre de 5ta ratione in qua dicebatur quod deus non est cognoscibilis et tangebat utrum notitia sit finita vel infinita
unde prima facie est apparens / unde tenendum est quod notitia quae habetur a creatura de deo est finita unde de rippa dicit quod non est processus in infinitum ymmo finitus est et ideo negaret in notitiis secundum proportionum obiectorum / unde diceret quod aliqua sunt obieccta quae non possunt concurrere obiective et ideo ista ratio non esset sibi difficilis
tamen plaoust tenet oppositum ideo respondet ad illam loquendo de genere methaphysicaliter quod ponitur accidentia extra latitudinem perfectibilem pro quo est advertendum quod non est proportio notitiarum inter se sicut obiectorum a quibus causantur / et causa est quoniam valde possibile est quod idem obiectum causet diversas notitias diversorum specierum
Item si angelus esset praesens causaret aliam notitia et inter alias causas obiectum non est solum causa secundum potentia concurrit Et ex hoc habetur satis rationis solutio Ulterius diceretur ex alia radice quod non oportet eandem esse proportionem quia oportet eam concurrere obiective et haec congruit angelorum ministerio
4o non dantur tales proportiones sicut ymaginabaatur adam quia non communicant in aliquo modo / modo comparatio debet esse in aliquo
Ulterius dicunt aliqui quod visio dei est aliqualiter infinita non tamen in eadem specie visionis potest esse alia maior sicut adam dicit unde consistit quia quando locuntur doctores de infinitate visionis dei est ideo quod habent infinitas species sub see quarum quaelibet continetur sub ea
Aliter tamen adam respondet ymaginando quod ex parte capacitatis evaditur huiusmodi difficultas ideo obiectum nullo modo poterit agere hoc
Aliqua, quae declarandum sunt
Ulterius est advertendum quod nos possumus loqui de perfectione essentiali et sic quo ad hoc non videtur inconveniens quod cognito quae habetur de creatura possit esse aeque perfecta sicut illa quae habetur de deo unde ponamus quod deus concurrat remissimus ad notitiam alicuius ipso stante creatura haberet perfectiorem cognitionem quam deus in se essentialiter et intrinsece nec inconveniens est hoc concedere
