Lectio 58, de Trinitate

Primum est signum temporis si efficitur immobile adhuc non est aeternitas

2m correllarium est Instans aeternitatis in infinitum est simplicius quam instans temporis et per consequens individualius

3m correllarium est Repugnantia est in aeternitate contradictoria verificari quia repugnat quod verificentur in instanti temporis et per consequens in alio non

Ex quo sequitur quod nostrae affirmationes vel negationes referuntur ad temporalem coexistentiam vel etc

4m correlarium nova aeternitatis ad instans temporis coexistentia non arguit aeternitatis mutatae sed temporis successionem

5m correlarium licet aeternitas sit ante tempus et post et simul non esset oportet quod quaelibet temporis successio coexistat patet hoc per salvatorem dicentem "Amen dico vobis antequam abrahamfieret ego sum"

Sed arguitur sic nam si sic sequeretur qudo deus posset facere quod mundus nonquam fuisset creatus patet nam si eius aeternitas praecedat mundi creationem tunc sequeretur nonquam mundum creasse

Unde petrus damascenus concedit conclusionem Et hoc est ex ista radice procedit dictum aliquorum dicentium deum reintegrare corruptam post lapsum Et licet hoc sit prima facie contra parisiensem articulum dicitur quod licet difficile videatur ex parte rei fore / non tamen ex parte divinae naturae licet labatur in praeteritum / Quod non erit impossibile apud deum omne verbum luce primo

6m correlarium essentia divina et quaelibet eius persona sicut sunt unicus gradus perfectionis sic sunt eadem aeternitas

Ex quo sequitur contra magistrum ioannem de rippa qui dicit quod supposito personarum vel esse mensuratur aeternitas / nam sunt eadem perfectio et per consequens prima in esse personali est aeternitas ymaginatur tamen quod aeternitas est mensura rerum et aliquo modo mensuratur mediate

Item productio generatio verbi dei et productio spiritus sancti mensuratur aeternitate et licet sit gentium semper tamen gignitur et productus spiritus semper tamen producitur patet quia non potest esse successio temporalis quia productum et productum idem sunt

Ex quo infertur manifeste quod opposita est conditio dei ad creaturam

Advertendum est ulterius quod licet aeternitas sit mensura tamen nihil aliud est quam deus a parte rei et sic vide tur bitur de istis praedicatis quod posita sunt propter deffectum nostrae cognitionis et modo concipiendi Consideratur enim tamquam actus unicus purissimus includens omnem perfectionem et excludens omnem potestatem et ut plenitudo totius bonitatis et ita vocatur aeternitas Et sic dicendum est de localitate eiusdem

Prima est quod quanto creatura est perfectior tanto est magis apta nata maiorem locum occupare et hoc intelligendo de creatura spirituali quia de corporali non oportet nisi secundum quod quantitas congruit nam sicut magis innuitur deus d in perfectione ita in loci occupatione

Ex quo sequitur quod si supprema intelligentia daretur supra caelum maiorem locum occuparet

Sed dubitatur utrum creatura spiritualis sub quolibet modico loco possit situari Unde ymaginandum est quod quaelibet creatura spiritualis secundum sui quantitatem occupat locum sed nihilominus per potentiam divinam potest non occupare ut satis de anima patet nam quando infunditur inceperit magis et magis vel etc Ex quo sequitur quod infinite quid modicum locum potest occupare

2a propositio deus non est proprie circumscriptive in loco / sed potius locus in ipso Primo ad hoc habentur auctoritates augustini ut est in distinctione 17ma unde dicit quod "non est alicubi sed in eo sunt res"

Ex quo sequitur quod deus est in diversis sitibus sine tempore simul sive successive non arguit tamen in eo mutationem sed solum in rebus

3a propositio locus ymaginarius vel divisibilis et creaturae capax infinite recedit ad divina capacitate sive simplicitate

Unde ymaginandum est ratione suae simplicitatis et inmensitatis quod sit tamquam spera cuius centra omnia continentur ut si sit spatium ymaginarium capax creaturarum sicut ab aeternitate derivatur tempus ita ab ipso derivaretur etc

4a propositio immensus locus intelligibilis potest divinam essentiam locare nihilominus consideremus deum secundum quod est locus locativus licet sit eadem res et hoc sicut divina perfectio locat creaturae perfectionem et ideo optime dicitur quod deus est spera intelligibilis continens omnia

5a propositio tanto res est perfectior tanto magis appropinquat deo

6a propositio / licet creaturae diversimode intimentur deo nihilominus deus immense intimatur creaturae

7a de intimatione dei ad creaturam unde creatura magis intimatur deo quam deus sibi ex gratifficatione creaturae et ratione maioris intimationis dignificatur Et sic ex istis patet de proprietatibus dei quantum ad ubi et quando