Lectio 62, de Trinitate

Nam quidam doctor famosus scilicet chaton dicit quod nonquam doctor subtilis formalitatum distinctionem posuit unde per non entitatem quam posuit intellexit quod non est minus dicendum pro se

unde haec non est per se vera deus est sapiens licet haec sit pro se deus est ens Et si videatur aliquid aliud ab ipso hoc est secundum usum doctorum de tempore suo nam postea expressam determinationem tractavit et formalitatum distinctionem reprobavit / Unde ymaginatur de perseitate sicut dicit chaton Nam ista propositio deus est sapiens non est ita per se sicut deus est ens ut iam dictum est et non est plus per se quam ista homo est sapiens

unde si per ymaginationem corresponderent res distincte non esset per se deus est bonitas deus est bonus Et sit determinatio scoti non resolvitur nisi ad hoc quod deus non dicitur formaliter sapiens sic quod est sensus quod ista propositio non est formaliter per se Sed quia ista materia est logicalis ideo pertranseo

Nihilominus adam tenet quod haec est per se deus est sapiens cum univoce dicatur de omni sapientia mediate pro nomine demonstrante quod haec sapientia etc et sic probabitur in quid et per consequens et per concretum pro eodem formaliter et hoc est contra scotum et chaton

sed magister henricus de heuta quod dupliciter propositio reperitur in primo modo dicendi per se

Uno modo quia competit adiective sive subiective

2o modo secundum communem modum logitorum scilicet quod diffinitio vel pars diffinitionis praediceretur de diffinito / Et secundum ista scotus et de rippa contradicunt quasi unde scotus ponit quod agere et velle sunt idem realiter sed tamen valde differunt

de rippa ponit quod hoc non est per se

Alii dicunt quod scotus dicit quod ponebat formalitates in deo distinctas quarum una non est alia Sed hoc videtur falsum in processum suo unde non quam voluit concedere negationem unius absolute scilicet quod sapientia divina non est bona formaliter et non aliter Unde alius modus est quem in 8va distinctione doctor subtilis videlicet quod ista ydemptitas stat cum summa simplicitate et sic talis distinctio non esset quare etc

Item dicit quod forma triplicem habet habitudinem

prima est ad subiectum quod informat

2a est quia realiter constituit et est pars scilicet principior tamen

3a quia dat denominationem subiecto secundum suam naturam sicut sapientia creata dat sapere

Ita forma substantialis habitudines habet 2as scilicet inhaerere et informare et 2a dicit perfectionem informa sicut vivens vel dare vitam et haec perfectius est

Et ita proportionaliter ymaginatur in divina essentia per modum formarum quas experimur scilicet bonitatem et sapientiam habent enim talem habitudinem quod concurrunt simul deinde quod faciunt eum esse sa?tem etc et sic est quasi convenientia constituendi sic perfectione et haec creditur et videtur esse ymaginatio doctor subtilis

Et ut melius videatur ponamus exemplum de anima informata iustitia et notitiis infinitis male habitus concurrent ydemptite et realiter manentibus suis notitiis sive officiis propter riss et sic in insto casu habetis ymaginari formalitates unde sicut alia est notitia sapientiae et alia bonitatis ita in deo concurrunt in deo ydemptice rationes facilium etc et tamen aliud est officium facere et velle vel talia huiusmodi Et licet ista via sit sustinibilis tamen alia verior et securior licet ista sit subtilior