Caput 4

CAPUT IV. De solemnitate festivitatum.

Primo igitur de festivitatum solemnitate agenQum est, quae pluribus nominibus vulgo exprimi solet, nimirum his : festivitas, festum, celebritas, exitus, transitus, obitus, assumptio, dcepos:tio, dormitio, passio, dedicatio, nativitas, natalis, vcl natale et natalitium. Festivitas dicitur, quasi festi sancti alicujus nativitas. Nativitas vero proprie appellatur festum illius nativitatis, quae est in carne et in mundo, ita ut hinc solum dicatur nativitas Christi, B. Marize et Joannis Baptistae, quod horum nativitates duntaxat ab Ecclesia celebrentur. Natalis vel natale et natalitium vocatur sanctorum ex hoc szeculo commigratio, qia ut seeculo et muno meoriuntur, ita tunc coelo nascuntur. Indifferenter autem tria bac vocabula usurpantur. Dicitur porro transitus festum, quod est de morte beatorum, cum corum animxae e corporibus exeuntes per varia loca sibi incognita transire debeant, nempc, si dicere liceat, per caelum aerium, aethereum, crystallinum, donec pervenerint ad coelum empyreum. Obitus appellatur, quasi tum animis angeli veniant obviam, cujusmodi de B. Martino legitur. Passio autem nuncupatur, quasi tum maxime corpus patiebatur, cum inde anima excederet. Quapropter fieri etiam 'potest ut uniuscujusque obitus appellctur passio, cum ille discessus animae ac distractio a corpore. non sine magno dolore fiat. Nec cnim sine causa est, quod D. Hieronymus in Vitis Patrum de quodam viro sancto narrat, qui Dominum rogaverat ut sibi vellet ostendere quemadmodum e corpore excedcret anima absque dolore et angustia aliqua. Nam cum hic quodam die forte fortuna ab suo veniret tuguriolo, vidit juxta viam pauperem quemdam ante se misere prostratum, ac jam animam agentem, cui aliquot, ut perspicue videbat, astabant angeli, qui ejus exspectabant animam, ut eam ad superos deportarent. Verum hi, postcaquam illic multum diuque exspectassent , vox -missa e caelis ad angelos iHico audita est : « Ad quid tandem moramini ? » Ad quaim illi responderunt Dominum priecepisse ut animam illius sine corporis anxietate educerent, quod certe facere non poterant. Haud iujuria érgo cujusque obitus et passio dici potest. Assumptio vero proprie dicitur transitus B. Marise, et depositio S. Joannis evangelistae, qui vivus sepulcrum ingressus est, et se quasi in illud deposuit. Tandein etiam dormitio mors appellatur sanctorum, quae illis est velut optatissima quies. Sicut enim a somno validiores atque integriores surgere omnces soleamus, ita et sancti sine difficnltate resurgent in corporibus glorificatis quasi e somno fuissent expcrrecti. Unde illud est quod Dominus de Lazaro dixit : Lazarus amicus noster dormit (Joan. x1).