Caput 3
Caput 3
De temporibus.
His igitur de locis ita breviter expositis, dicendum est de temporibus. Accipimus autem bic tempora, pro diebus, quorum alii sunt festi, alii golemnes. alii vero profesti. Ac profesti quidem sunt, quia nulla spirituali celebritate fulciuntur. Ài vere aliter Judai suos vocant dies, aliter ethnici, eorumque philosophi, aliter demum Christiani. Hebraei primum uiem sppellant Sabbatum, qui praccipuus apud eos habetur. Reliqui omnes ab hoc denominati sunt. Vocant enim sequentem diem post Sabbatum, primam sive alteram Sabbati, et qui deinde scquitur sccundam Sabbati, et sic de aliis, usque ud diem septimum, qui illis vel septima Sabbati, vel Sabbatum sabbatorum dicitur. Apud ethnicos vero, tan vulgus quam philosophi, iisdem utebantur nominibus, nisi quod in iis diversam inter se babuerint rationem. Utrique enim primum diem Solis appellabant; scecundum, Luna; tertium, Martis ; quartum, Mercurii; quintum, Jovis; sextum, Veneris ; septimum, Saturni. Sed ideo hos vulgus ita nominabat, quia solem, Martem, Mercurium et alios deos esse arbitrabatur ; philosophi vero ob hanc causam, quod planetarum horum motibus humanae vite natura constituatur. Proinde nomina haec sacra Scriptura haud quaquam recipit, quanquam passim in usu habeantur. Christiani deniquc ab his longe aliter dies nominant, propriis nimirum appcellationibus. Nam Sabbatum Judaorum usquc adco non objeccrunt quin eum iis ittud libenter habcere vclint, partim ob Hebraici sermo- nis auctoritatem, partim etiam ob interpretationis , significationem. Sequentem vero diem vocant diem Dominicum, tum propter Christi resurrectionem, tum propter Spiritus sancti e coelis missionem, vel quia Joanncs evangelista in sua Apocalvpsi sic ipsum nominavit. Ait enim ibi hoc pacto: Fxi in spiritu in die Domijnica ( Apoc. 1). Sed diem qui peoxime Dominicam sequitur, feriam vocant secundam, itemque et alios dies ad Sabbatum usque. Dicuntur autem feria a feriando, non quod a necessariis vitae operibus sit feriandum et abstinendum, ged quoniam toto vitae nostrae tempore a vitiis feriari debeamus. Dies festi porro sunt dies solemnes, qui, ut soli servarentur, quasi praescripto et quodam instituto recepti sunt. À sole enim vcla solito solemne dictum est. Unde solemnia festa vott Ecclesia, quae certa sunt observatione constituta. Atque hinc etiam venit solcmnitas, quae quavripartita esse potest, videlicet festivitatum, stationum, litaniarum, et jejuniorum.
On this page