Caput 6

CAPUT VI. De stationibus.

De litaniis quidem modo non incommode dicendum foret, nisi de iis tum paulo opportunius esscmus dicturi, cum de festis juxta temporum varietates tractabimus. Operae pretium igitur est, ut hoc tempore his supersedeamus, ac modo de stationibus agamus ubi sex sunt consideranda. Primo, quid sit statio, et quam ob rem sic appellata; secundo, unde initium sumpscrit; tertio, quot sint carum species ; quarto, quare hujusmodi solemnitas stationum sit instituta ; quinto, cujusmodi sint perficiendas; ultimo denique, quae sit differentia ipter stationes, processiones et litanias. Et quidem statio, prout hoc in loco accipitur, est processio quae fit ad aliam ecclesiam, ut Deo persolvantur gratiae. Dicitur autem statio, quod stantes Deo agimus gratias, non flexis genibus sicut in litaniis , nec in eis supplicationis utimur vocibus, sed laudem Doo cantamus. Videntur tamen stationes a veteri lege ad nos fluxisse. Tum enim populus Judaicus, atque etiam complures ethnici Jerosolymam conveniebant in maximis solemuitatibus, veluti in Pascbate et Pentecoste, ut in templo adorarent, ibique et munera offerrent, ac Deo tandem gratias pro innumeris beneficiis agerent. Ab hac ergo est consuetudine, quod etiamnum nostra Ecclesia observat. ut omnes pariter ab oppidis. villis aliisque locis suburbiis in septimana Paschali et Pentecostes ad episcopalem ecclesiam convenirent. Sunt item aliae stationes, qua a Romanis originem traxerunt, qui in ejusmodi frequenter admodum versabantur. Si quando enim diversis temporibus se ab hostibus undique obsessos animadvertebant, aut graviora sibi imminere pericula, sanctorum intercessiones implorabant, ut quidquid esset periculi tandem cessaret. Quo quidem facto processionibus ad ejus sancti ecclesiam conveniebant, cujus patrocinio fuerant liberati, ut tanto beneflcio dignas gratias Deo agere possent. Atque ita sane flebat statio ad S. Paulum ilo die, quo per ejus subsidii invocationem eos liberaverat Dominus. Et sic de aliis. Stationum autem duae sunt sperties : Aliae enim sunt generales, alise particulares. Generales sunt, quae in iis duabus septimanis, quas modo diximus, ad majorem semper ecclesiam fieri solent ; particulares vero sunt, quae in diversis ecclesiis ex causa quam statim attulimus flunt. Quandoque etiam fiunt stationes causa venerationis, nulla alia causa interveniente, ut cum in alicujus sancti festo ad aliam ccclesiam itur processione a majori. Rursus iuterdum stationes fieri dicuntur, cum ob eamdem venerationis causamn diebus festis ad diversa progredimur altaria. Quare ex iis quae diximus, satis constare arbitror quae sit statiopum institutio. Quibus illud tamen addepdum est, quod quemadmodum Romani n sua civitate ad pericula evitanda stationes annuatim ficri statucrunt, sic quoque in aliis civitatibus ob similem causam suas instituerunt staiiones. Non est profecto, quod multum anxii simus circa vestes, quibus in stationibus uti oportet, cum ejusmodi esse debeaut, quales in choro quotidie haberi lieet, hoc semper observato, ut illi tempori maxime conveniant, quo fiunt stationes. Non hic jejunatur sicut in litaniis. Non hic flectuntur, ut dicium est, gcnua, sed laetitie voces cantantur, uinirum responsoria, ut dicimus, et antiphonie, vel his quidpiam simile. Fit ponnunquam ut, dum pcraguntur stationes, in ea ecclesia, ad quam itur, missa celebretur, et interdum nonp. Ut ut tamen haec sunt, absoluta stationis oratione semper unde exierant reditur. Inter stationes vero, litanias cet processiones hoc interest, quod stationes ex causis supra dictis, eo, quo expositum est, modo fiant litaniae quae supplicationes ac rogationes signitücant; ad vitanda quidem fiunt pericula, atque oinnc cffugiendum infortunium , sed non sine jcjunio et veste lumili aut habitu lugubri, vocibus in modum supplicatis. Undc profecto lita- niae dicuntur supplicationes. Scd evidentius haec omnia patebunt, cum eadem plenius paule post simus tractaturi.