Caput 8

CAPUT VIII. De jejunio.

Nunc videndum est quid sit jejunium, unde dica tur, de auctoritate et laude, sive commendationg jejunii, atque cjus multiplici distinctione. Primum sauc pertinct ad dcefinitionem, alterum ad interpresationem sivc origincm, tertium ad con(irmationem, quartum ad amorem, quintum denique ad cognitionem. Jejunium est cemmunis omnium membrorum satisfactio, ut scilicet membra. satisfaciant pro peccatis, quae admiserunt, ut si gula peceavit, jejunet ac suflicit. Qui solus est in culpa, solus sit in poena. Si oculus similiter. Unde Jercmias : Oculus depradatus est animam meam (Thren. un. Ft : Per [enestras oculorum meorum mors intrarit in animam meam (Jer. ix). Sic Augustinus : « Oculo nihil ncqnuius. » Potest autem dici jejunium a jcjunio, quod eat intcstinum quoddam, ut inquiunt anatomici, quod in homine mortuo prorsus vacuum reperitur. Nam et nos itidem cum jejunamus a vitiis omnino vacui esse debemus, idque tam in arimo, quam in corporc. Unde plenius profecto Augustinus super Jounnem jiunium definit hoc modo: « Magnum et geucrale est jejunium ab iniquitatibus et carnalibus voluptatibus abstinere. » lloc enim jejunium omnihus numcris est perfectum et absolutum. Cui non absimile est quod Paulus ait : Sobrie, et pie, et juste vivamns in hoc saculo (Tit. n).

Nam quod, ut sobrie vivamus, inquit, ad nos plane pertinet ; quod pie, ad Dominum ; quod juste, ad proximum. llinc p.etas est cultus Deo exhibitus, cum quo velut cx adverso pugnat impictas sive idololatria. Quare multi in hoc vocabulo pietatis errant, dum in eo vulgo assentiuntur, quod ille dicatur pius, qui e suis bonis libens pauperibus quidpiam partiatur; contra ille impius, qui quae pauperum sunt, ad sc rapit. Verum ne diutius quadam similitudinc labamur, et vitia impictati confinia, et vir- tutes, quae pietatis nomini non obscure videntur A respondere, breviter describemus. Muitum sane interest inter flagitium, facinus atque impictatem. Nam flagitium in nobismetipsis est; facvinus vero committitur in proximum, et impietas in Dcum. Sic quoque magnum statuitur discrimen inter miscricordiam , clementiam et pietatem, Ut enim niisericordia maxime versatur circa naturam, sic clementiam esse dicimus erga justitiam, pietatem erga Deum. Verbi gratia, misericordia est, si quis ad supplicium aliquem juste damnatum duci vidcat, cui ita natura inclinatione compatitur ac commovctur, ut ipsum a supplicip liberet. Quemadmodum etiam dicitur misericordia, si quod paupcri est suffuratum, ipsi restituimus. At vero clementia est, si quem injuste punitum viderimus, et nos periculis | objecerimus, ut per vim illum eripiamus. Pietas demum est colere Dcum, idque cx mero amorc, quam Graeci vocant Aacpsiay vel Osonssigv; nos autem Dei cultum recte appellare possumus.