Caput 15

CAPUT XV. De rebus qua: Deo potissimum debentur.

Nunc autem quod quarto a nobis fuit propositum aggrediamur, ut videlicet quae res Deo spiriwalter dcicantur, breviter exponamus; quod abunde satis pateant. Sunt ctenim decimae, primitiae, vota, sacrificia, oblntiones et donationes. Primitiae c primis hominibus initium habuerunt. Legimus enim Caina et Abelem e frugibus suorum laborum primitias Deo obtulissc, scd Abelem agnos et Caina segetum manipulos. llorun tamen alter, quia et juste et lata fronte optimum quodque obtulit, Dei gratiam abunde dcemceritus est, ejusque grcex in fetura maximae fecunditatis abundavit, ob quam rem innocens suh Christi figura primus martyr exstitit. Alter vero, quoniam juste primitias non solvebat, cum pessima quaeque darct, Deo displicuit, primusque in peccatum parricidii aut lioniicidii incurrit, quod laburis sui provcutum non babcebat exspectatum (Gen. ivY. Eodem modo et populum lsraeliticum ex omni suo laborc Deo primitias dedisse, ex Dei praecepto accepimus. Quare ipsa ratio exigit ut et nos Christiani similiter faciamus. Quid autem et quomodo dandum sit, satis cumulate docet nos eventus Abcli Caino.

Profccto non possumus ejus non meminisse, quod a Deo omnia accepimus, et quidquid habemus, quod ab ipso sit profectum, ita ut vel ob id aquum sit, ei primitias offerre, et quodammodo de acce- pus peneficiis referre gratias. Scd si quaeratur cui dàndae sint primitiae, et in qua etiam quantitate, facile respendemus eas sacerdotibus esse largiendas. Quod ita tamen accipicndum non est, quasi Bccesse sit eas bis solis dandas esse, ac non ctiam aliis. Nam eremitis et tis, qui in terrarum aluitis latent et inclusi sunt, aliisque religiosis, si placuerit, dare possumus. Nec vero certa et determinata in bis quantitas est, adeo ut quantum visum fuerit, et non ultra largiri liceat, si modo ex affectu charitatis proficiscatur. In veteri lege praeceptum est ut ex omnibus bonis darent decimas, quod ex omnibus Deus sibi decimam voluit, quam tribui Levi in celebratione sui officii appropriavit. Sic nos utique similiter facere debemus. Quod si vero a laicis injuste possidcantur, nihilo tamen minus eas tenemur solvere. Nec sane licitum est iis connivere, aut ce his dispcnsare, sed illos tantisper reddere, donec Deus injustam eorum possessionem in melius cmendaverit. Proinde si quis decimam retinere praesumpserit, certe iTle transgressor et prevaricator praerepti divini jam factus est, et mortaliter peccavt. Atque etiam qui boc fecerit, sciat se non solum decimam retinere, sed quod et novem alias partes injuste non dubitet possidere. Tantum est non rcddere quod ad Deum pertinet