Caput 26

CAPUT 26. De tertia nocturna.

In tertia nocturna similiter recitantur lectiones, sed de homilia Evangelii. Qnare autem hoc fiat, hiec est ratio : quod tertia nocturna declaret tempus gratize, ut praedictum est superius, quo tractabantur evangelica. Notandum interim hic est fuisse quoddam tempus, quo veritas Trinitatis ab baereticis maxime impugnaretur; sed tantem haeresi confutata atque ejecta, ac populo ad veritatis cognitionem reducto, ordinaverunt S. Patres ut nona lectio de Trinitate iegeretur cum suo responserio. Quod quidem aliquandiu fuit observatum , sed postea tainen neglectum. Cum enim Ecclesis lectionem de Trinitate legere non fuerat necesse, universis jam Christisnis sane credentibus, eam legera omisit, sed ejus responserium retinuit. Inde est, quod in estate Dominicis diebus novum semper responsorium de Trinitate cantamus. Quanquam tunc proprie responsorium non dicitur, quod pramise lectioni non respondeat. Nath responsoria lectionibus, quibus subjunguntur, semper debent respondere, ita ut inde sic sint nominata. Quemadmodum et versus appellantur, quasi iis finitis vertuntur responsoria, id est revertantur et iterum cantentur, vel saltem eorum particula aliqua. Atque ita solvitur quaestio illa musicae quae fit de versibus secundi toni , qui terminantur in c, cum secundus tonus smper in d, finiatur. Dicimus enim quod istic non est finis, sed in repetitione responsorii. Potest tamen dici quod commune applletur responsorium, non quod praemissa respondeat lectioni, sed illi, quae de Trinitate legi solebat. Absotutis nocturnis, ecclesiae lumina accenduntur, et pulsantur campanac, atque alta vocc canitur Te Deum laudamus. Quo quidem significatur laetitia et gaudium ejus mulieris, quae incensa lucerna, drachmam quam perdiderat, invenit. Quod aut istius cantici finis, videlicet, Per singaulos dies, et alii versus qui eequuntur, paulo altius canantur, designat vicinarum congratulationem, qua mulieri ob repertam dracbmam congratulabantur. Nam et compulsatio earumdem repraesentat convocationem.