Caput 31

CAPUT XXXI. De hymno et aliis sequentibus.

Deinde canitur hymnus, per quem latitia quam ob assecutam habemus libertatem, exprimitur. Sed quia Christus nobis hanc laetitiam acquisivit, nc ingrati de beneficio accepto videamur, in laudem illius finito hymno prorumpimus, et quia nos liberavit, gratias ci referimus alta voce cantando, Benedictus Dominus Deus Israel (Luc. 1). Et quare, obsecro: Quia nos risitatit existentes in miseria, et fecit redemptionem plebis sua (ibid.). Hoc absoluto cantico cum antiphona, quae notat dilcectionem quam in laudando Dominum habemus, ait ad populum sacerdos : Dominus tobiscum. Quod sane sumptum est ex libre Ruth ; sic cnim legitur Boos et Obed suos salutasse messores (Ruth. ). ^c statim a populo respondetur : Et cum spiritu tuo. Quod ex Epistolis Pauli suimnptum est (Gal. vi; Philipp. iv). Ac si sacerdos diceret : Laus nostra sit acceptabilis Deo, et gratam sibi accipiat, ac nos prienmio vitae remunerct. Cum autem populus rcspondet, Et cum spiritu tuo. idem est ac si diceret: Tu pro nobis preces ad Dominum cffundes, sed quia illas prcces tantum approbat Deus et exaudit, quae ex bono animo procedunt, ipse, sine quo nullum bonum est, sit et cum spiritu tuo. Tum sacerdos quasi suae honitati diffidens, inquit ad populum : Oremus. Quod humilitatis et evitandae arrogantiae gratia dicitur , quasi dicat: Orate simul mecum, ut quod postulamus citius impetremus. Tunc dicit orationem, eaque dicta respondcet chorus : Amen; quasi dicat : Ita nobis fiat, quemadmodum orasti ; vel, feliciter tua sit oratio peracta Sumptum autem est Ámen ex Apocalypsi Joannis (Apoc. , v, vu, etc.). Atque ad eumdem modum rursus populum salutat sacerdos, rcpctitque quod antea dixerat : Dominus vobiscum ; quasi dicat: Si gratiam Dei impetrastis, in ea perseverate. Et iterum respondet populus : Et cum spiritu tuo; quasi polliccatur : Orasti pro nobis, et nos vicissim pro te oramus. Tum pueri canunt: Benedicamus Domino. Quod cx psalmo tertio acceptum habemus. Quibus rursum chorus respondet : Deo gratias, quod Apostolo acceptum referimus (Rom. vi). Eo autcm significatur, quod usque ad fincm vitae in innocentia Deo inservire debeamus, ac illi benedicere, probeneficiis gratias persolvendo. Ultimo sequuntur suffragia sanctorum. Nam quandiu quidem vivimus, tanquam in luhrico solo et fragili glacie sumus constituti, in dicesque cum daemonibus vehementissime confligimus, ita ut sanctorum suffragiis non possi« mus non indigerc. Post suffragia repctitur : Benedicamus Domino, non a pueris, sed a sacerdote, qucmadmodum ctiam in completorio et magnis solemnitatibus in quibusdam ecclesiis a majoribus. Qua quidem significatur nos fore in aeterna beatitudine cum Domino perfectos laudatores. In hac enim vita perfecti essc non possumus.