Caput 37

CAPUT XXXVII. De oratione, et quoties se in missa vertat sacerdos.

Oratio sive collecta statim subsequitur, quantumvis collecta proprie vocetur oratio illa qua fit in processione, cum populus et universus clerus ab una ecclesia procedit ad alteram. Tum enim sacerdos aut episcopus, collecta omni multitudine, istiusmodi oratione super populum uti solebat quae proprie dicebatur collecta. Nunc autem oratione illa paeternissa tantum, ut diximus, Oremus retinuimas. Notandum obiter hic est sacerdotem in qualibet missa se quinquices convertere et septies populum salutare. Primo in ipso exordio; secundo in evangelio , quod non in altari, sed in assere vel aliquo lectorio versus aquilonem legi oportet , plicata in humero casula , quod diaconi tum fungatur eliicio , tertio cum ad dextrum cornu altaris reverttur, unde venerat , dicto symbolo, si fuerit solemnitas : tum enim se convertit ad populum; quarto post offertorium, cum inquit : Per omnia secula arculorum , et consequenter : Dominus vobiscum, sed non vertit se: nam, ut dici solet, nemo qui ad aratrum manum applicuerit, retrorsum respecsre debet ( Luc. 1x); quinto cum ait: Paz Domini sit semper vobiscum, nec tum se convertit ; sexto post communionem , et u:timo in fine. Quod astesm ad orstionem attinet, sciendum est nunc ungea legi oportere, nunc tres, nunc quinque, nunc septem , sed non ultra. Et unam quidemn propterea quod una sit epistola atque unum evangelium, vel propter Dei unitatem. Tres vero propter rinitatem ; nam et Deus numero gaudet impare, vel quia Dominus ter in passione oravit. Sic quinque legi possunt propter quinquepartitam Chrisu passionem , vel quinque ejus vulnera. Verum septem ideo, quod septem in Oratioue nostra Dominica habeamus petitiones, vel etiam propter septem dona Spiritus sancti, quae apud lsaiam numerantur (1sa. xi). Septenarium enim numerum nullus excedere debet.