Caput 41

CAPUT XLI De offertorio.

Dicto symbolo cantatur offertorium sive offcrenda, ut aliqui dicunt. Appellatur autem offertorium ab offerendo, quia tunc offerimus. Sed necessario. hie considerandum est tria omnino essc qua- offerre debemus : primo, nosmctipsos. ac deindc ca quae sacrificio sunt necessaria, scilicet panem, vinum et aquam, et si qua sunt alia sacrificio apta. Obiter tamen hic diccre possumus panem hunc quasi pominatum esse a Graeco vocabulo nav, rvróc, quod omnc vcel totum significat. Quoniam cum hic, tum in futuro seculo panis istc tota vita nostra est. Yinum autem a vite simili fcere modo deducere licebit, cui Dominus in Evangelio sc comparat, hoc pacto inquicns : Ego sum titis vera (Joan. xv). Nec cenique ignotum essc puto aquam ab aqualitate dictam csse, quia per hoc sacramentum nos angelis aequalcs fore certo et credimus et speramus, quanquam vero intcrdum aqua significet populum. Unde: Aqua multa, populi multi (Apoc. xvi). Quia nec sanguis sinc salute populi, nec salus populi potuit essc sine sanguine. Tum vero aqua benedicitur, quando admiscetur vino : sed haudquaquam vinum, quoniam peculiarem suam exspectat bencdictionem. In quibusdam Ecclesiis in magnis solemnitatibus pretiosa offeruntur ecclesiae utensilia, et in altari ponuntur vel in locis competentibus. Tertio demum sequuntur manuales laicorum oblationes. Clerici enim non offerunt, nisi in exsequiis mortuorum ct in nova cclebratione sacerdotis. Nam inhumanum videretur, si ii offerre tenerentur, qui ex oblationibus vivunt aliorum. In offertorio nulla ratione permittitur saccrdoti, ut pyxidem aut aliud hujusmodi manu tencat, quo omnem avaritiae effugiat suspicionem.