Caput 45

CAPUT XLV. De praefatione.

Praefatio dicitur quasi prelocutio, quae est ad mipisterium praeparatio. Notantur enim isthic novem ordines angelorum, quos ibi praesentes esse certo credimus. Majestas quoque de qua hic fit mentio, appellata est quasi major stans, vel major potestas. Sciendum vero est in missa decem esse in universum praefationes, primam de Trinitate (5), alteram de Natali, tertiam de Epiphania, quartam de Quadragesima sive jejunio, quintam de Cruce Domini, sestam de Resurrectione, septimam de Ascensione, octavam de Adventu Spiritus sancti, nonam de Apostolis. decimam et ultimam de B. Maria Virgine. Post canitur ter, Sanctus, sanctus, sanctus, quod gumptum ex Veteri Testamento. Ait enim Isaias se vidisse Dominum super solium excelsum, et Seraphim clamantia : Sanctus, sanctus, sanctus (Isa. vi). Sed quod sequitur : Benedictus qui venit in nowine Domini ! Hosanna in excelsis ! acceptum est ab Evangclio (Matth. xxi), ita ut, cum illud cantatur, signum crucis fieri debeat. Postremo hic cantica angclorum canimus, quia per hoc sacrificium terrena jungi coelestibus non dubitamus, et ideo cum eis in excelsis salvari clamamus.