Ia-IIae, Inq. 1, Tract. 2, Q. 5, C. 5

Quinto quaeritur utrum perfectio attendatur respectu rerum in genere vel in specie vel etiam in individuis.

Quod sit in generibus et speciebus, videtur 1. per hoc quod dicitur in Gen. 1 in fine: "Igitur perfecti sunt caeli et omnis ornatus eorum" ; sed haec perfectio fuit in generibus et speciebus omnibus, non autem in omnibus individuis, et tunc fuit perfectum universum; ergo perfectio universi consistit in istis.

2. Item, Augustinus, Super Genesim ad litteram: "Sialiquam creaturam sic instituere putaverimus ut genus eius primae illi conditioni non inseruerit, aperte contradicimus dicenti Scripturae quia consummavit omne opus die sexto".

Contra: a. Plus est esse unum numero quam esse unum specie vel genere ; perfectio ergo multitudinis plus colligetur ex iis quae habent unitatem numeralem quam ex iis quae habent unitatem generis vel speciei; sed haec est perfectio ipsius mundi; ergo perfectio mundi non consistit tantum in multitudine generum aut specierum.

[Solutio]: Ad quod dicendum quod duplex est perfectio: una in rebus actu entibus et alia est in ipsis principiis habentibus virtutem multiplicandi res actu existentes. Quantum ad primum modum non fuit omnimoda perfectio in operibus sex dierum; quantum ad secundum modum fuit perfectio sufficiens. Unde Augustinus, Super Genesim ad litteram: "Potest intelligi Deum requievisse a condendis generibus creaturae, quia ultra iam non condidit aliqua genera nova; deinceps autem usque nunc et ultra operatur eorumdem generum administrationem". Item, Augustinus, Super Genesim: "Non defuit aliquid tunc causaliter conditum, quod postea visibiliter condebatur".