III, P. 1, Inq. 1, T. 1, Q. 4, T. 2, Praeambulum

Dicto de actu incarnationis quantum ad assumptionem, de cetero dicendum est de ipso quantum ad unionem. Nam actus incarnationis dupliciter potest considerari: aut enim consideratur in fieri, et sic dicitur assumptio; aut consideratur in facto esse, et sic dicitur unio. Quaeritur igitur de actu unionis: Primo, de esse huius unionis; secundo, quae est causa huius unionis; tertio, de effectu huius unionis. Item, de esse unionis quaeritur: Primo, in quo sit ista unio; secundo, cuiusmodi sit unitas in hac unione; tertio, an sit maxima inter omnes unitates creatas. Item, cum in divinis intelligamus naturam, sicut divinitatem in Deo, et rem naturae et personam et hypostasim, est quaestio: Primo, an sit unio in persona; secundo, an abstracta persona posset esse unio in hypostasi; tertio, utrum abstracta persona et hypostasi posset esse unio in re naturae.