III, P. 1, Inq. 1, T. 2, Q. 3, C. 2

Consequenter quaeritur an sint duae nativitates Filii Dei.

Et arguitur sic: 1. Nunc aeternitatis et nunc temporis non faciunt numerum, quia aeternitas cum tempore est; ergo nec faciunt bis; ergo, cum Christus filius hominis natus sit in tempore, Christus Filius Dei natus in aeternitate, non est dicere quod sit bis natus.

2. Item, bis dicit numerum et interruptionem temporum; ergo et discontinuationem et distantiam. Si ergo non potest poni distantia entis in aeternitate et entis in tempore, cum simul sint, non erit dicere bis natum Christum propter aeternam nativitatem et temporalem.

Respondeo: 1-2. Haec dictio bis dupliciter dicitur: quandoque enim significat numerum temporum, quandoque vero ordinem aliquorum se habentium secundum prius et posterius.

Secundum primum modum haec dictio bis ponit interruptionem temporum vel vicissitudinem, et ideo secundum hunc modum non esset dicere Christum bis genitum.

Secundum autem modum alium est dicere Christum bis genitum, quia per hoc notatur ordo generationis temporalis ad aeternam, et quia aeternitas prior est tempore et non est tempus, ideo ratione nativitatis aeternae et temporalis est dicere bis natum Christum et bis genitum.