III, P. 2, Inq. 4, T. 2, Q. 2, Praeambulum

Consequenter quaerendum est de praeceptis quibus ordinatur passio sive motus concupiscibilis. Circa quod est ordo duplex. Primo enim ordinatur ad declinandum illicitam commixtionem; secundo, ad declinandum illicitam separationem, cum dicitur: "Dictum est, quicumque dimiserit uxorem" etc. Item, quantum ad declinationem illicitae commixtionis introducuntur duo: prohibitio voluntatis, cum dicitur: "Audistis quia dictum est antiquis: Non moechaberis. Ego autemdico vobis, omnis qui viderit" etc.; secundo, praeceptum vitandae occasionis, cum sequitur: "Si oculus tuus dexter scandalizat te, erue" etc. Secundum hoc ergo passio concupiscibilis sive motus ordinatur tribus praeceptis: prohibitione voluntatis moechandi, iussione declinandae occasionis moechandi, reprobatione repudii, hoc est separationis ab uxore, quae dat causam moechandi; unde dicitur: "Qui dimiserit uxorem, excepta causa fornicationis, facit eam moechari", Matth. 5, 32. Et circa hanc partem plures incidunt quaestiones. Primo, qualiter intelligatur praeceptum quo prohibetur voluntas moechandi, cum dicitur: "Omnis, qui viderit mulierem ad concupiscendum, iam moechatus est" etc. secundo, an voluntas sit pro facto reputanda, quod videtur dicere in praecepto; tertio, de praecepto vitandae occasionis, utrum sit ad litteram observandum ; quarto, circa prohibitionem separationis ab uxore quaerenda essent duo: primo, de repudio, sed istud determinatum est supra, inquisitione De legibus iudicialibus quae consistunt in permissione ; secundo, de divortio, sed istud determinabitur inquisitione de matrimonio.