¶ De temperantia locutionis et
oportuno sermone. Rubrica. 2.
SAlomon in prouerbiis c
17. "Qui
moderatur sermones suos doctus et prudens est."
¶ Seneca de moribus: "Magna
res est vocis et filentii temperamentum."
/ Idem in prouerbiis: "Tene vocis et silentiitemperamentum."
¶ Auctor l. qui dicitur pamphylus. c. 3 "Nec nimium taceas: nec verba superflua dicas"
¶ Bernardus de improbatione viciorum. c.
i. "Uerba nocent aptis si non moderentur habenis.
Os quoque nec mutum: nec decet esse loquax."
¶ Henricus samariensis. li. 2. "Stillet in ore
fauus: sed mente resultet oliua.
Et non sit totus sensus in ore tuus."
¶ Salomon in prouerb. c. 15. "Sermo opor:
tunus est optimus."
/ Idem in ecclesiast. c. 3 "Tempus loquendi et tempus tacendi."
¶ Socrates in exhortationibus. c. 2 ad fi. "Duo taxa loquendi tempora: vel que
publice nosti: vel que necesse est fari. In his etemsolis sermo prestat filentio. In certis vero
silere prestat quam dicere."
¶ Iesus filius sirach. in ecclesiast. c. 20. "Homo sapiens tacebit vsque ad tempus. lasciuus
autem et imprudens non seruabit tempus."
/ 22. c. "Musica in luctu importuna
narratio. Qui narrat verbum non attendenti quasi
qui excitat dormientem a graui somno."
132. c. "Ubi auditus non est non effundas
sermonem: et importune noli extolli in
sapientia tua."
¶ Tullius de oratore l. i. "Ipsum dicere
numquam est non ineptum nisi cum est necessarium."
¶ Macrobius saturnalio l. 3 in prohemio "Nihil tam congruum sapientie quam locis et
temporibus aptare sermones."
