Quaestio 2

SEcundo circa hancdistinctionem quaeritur: an aliqua istarum positionum est vera quas magister in littera recitat circa materiam incarnationis. Pro solutione quaestionis ille tres positio nes recitabuntur. postea conclusiue respondebitur / quid super hoc tenendum videbitur. Prima positio dicit quod ex corpere et anima constituitur homo: et ille homo assumptus est verbum. Secunda positio tenet quod verbum non componitur precise ex corpere et anima: sed ex tribus componitur: scilicet corpore / anima / et diuinitate. Tertia positio dicit / quod corpus est assumptum a verbo: et sic anima: sed anima non informat corpus: nec corpus est informatum ab anima

¶ Pro veritate habenda ponuntur quattuor conclusio nes. Prima: positio prima est falsa. Secunda conclusio / secunda positio est erronea. et falsa. Tertia conclusio: tertia positio est falsa et erronea Quarta conclusio: christus est simplex et indiuisibilis Prima conclusio probatur: ex ea sequitur quod idem est assumens et assumptum: et idem assumit se. Secundo sequitur quod aliquod temporale incipit esse eternum. verbum fuit ab eterno. binarius ille assumptus incepit esse: modo ista non possunt competere eidem

¶ Secunda conclusio probatur: christus est simplex non componibilis alicui. non potest esse subiectum respectu forme: nec forma respectu materie: ergo nichil componitur ex diuinitate et corpore et anima. pars est imperfectior suo toto (potissimum pars alterius rationis a toto ) modo heresis est in philo sophia naturali ( fide seclusa ) ponere aliquid nobilius prima causa: quam deum communiter vocamus. Secundo: christus fuit abeterno: sed incepit esse christus quando vniebantur corpus et anima: ergo nihil potest esse ex eis compositum. Dicis: stat animaesse incorruptibilem: similiter corpus in lumine naturali: et tamen hominem esse corruptibilem: quia vnio est contingens: sic dicetur in proposito. licet ita dici potest: prima ratio non solum in fide / sed in lumine naturali concludit.

¶ Tertia conclusio probatur: ex ea sequitur quod christus non est homo. patet non habet humanitatem assumptam: sed non aliter christus dicitur esse homo: igitur.

¶ Quarta conclusio probatur: christus non est compositus nec potest conponi: vt in secunda conclusione et eius probatione diximus: et cam est / oportet quod sit simplex.

¶ Contra probationem secunde conclusionis arguitur: materia que est creatura est subiectum forme: ergo deus potest esse subiectum forme. similiter forma potest informare materiam: ergo deus / potest informare materiam. tenet consequentia: alioquin concedere oportebit: aliquid potest facere forma / quod non potest deus / facere: quod non videtur concedendum.

¶ Ad primum: negs consequentiam. imperfectionis est aliquid in se suscipere vt perficiatur: hoc deo non competit.

¶ Ad secundum: nego consequentiam: et ad probationem: nego quod sequatur conclusio illa illata: quod aliquid potest forma facere / quod deus facere nequeat. quamcumque entitatem potest forma aliqua facere: hoc deus potest facere. sed informare formaliter potest forma materiam et hoc non potest deo competere: et hoc non est efficere. agens formam siue producens eam informationem causat. deus creans animam facit eam effectiue informare corpus. similiter deus cum igne producens formam ignis facit illam formam effectiue informare materiam.

¶ Contra quartam conclusionem arguitur: dicimus / in christo sunt corpus anima et diuinitas: ergo non est simplex. Respondetur: conces dendo quod ille est vulgaris modus loquendi: qui sane intelligendus est: sic scilicet: ad hoc quod aliquid dicatur christus requiritur quod hec tria vniantur: in semsu quo antede loquuti sumus: christus est terminus connotatiuus pro secunda persona in diuinis supponens: connotando quod corpus et animam habeat assumpta Anerat christus / in triduo. post hac futurus est sermo distinctione. xxii. huius.