Quaestio 8
Quaestio 8
An fides sit ad salutem necessaria
Pro questionis solutione rimo aliqui termini explana untur: postea conclusiue ad questionem respondebitur. vocabuum fides multas habet acceptiones: communiores solum ponam. vno modo tantum valet sicut promissum: dicimus enin / iste non habetr fidem: hoc est non tenet fidelitatem et promissum. Secundo: fides tantum valet sicut conscientia: et sic capitur ad Romanos. xiiii. Omne quod non est ex fide peccatum est: glosa contra conscientiam. Tertio dicitur sacramentum fidei: scilbet baptismus. vnde Augu ad Donifacium quid est aliud paruulos habere fidem nisi fidei sacramentum. Quarto modo accipitur pro obiecto fidei vel pro ipso credibili: sic capit Athanasius in simbolo: hec est fides catholica. Qninte medo capitur pro astensu fi¬ dei actuali vel habituali. Et qua habitus optimecognoscitur per actus: sic diffinitur. Fides actus siue actualis: est noticia adhesiua actualis certa et ineuidens veritatis ad religionem pertinentis perreuelationem accepte. deme terminum actualis / et diffinitio fidei actui et fidei habitui acquisite et infuse conueniet. Dicitur certa: ad opinionem separandum: dicitur ineuidens: ad excludendas noticias euidentes: quemadmodum sunt intellectus / scientia / et sapientia: et hoc innuit apostolus ad hebreos. xi. inquiens. Fides est argumentum non apparentium. Dicitur veritatis ad religionem pertinentis: quiaassensus firmus et ineuid ests alterius propositionis: vt pote istius carthago est in aphrica: non est fides: vt dicit Augu. in enchiridion ca. viii. et ca. xv. vnde quecumque non pertinent ad felicitatem consequendam: neque ad illam conducunt: non pertinent. ad religionem qua summus deus colitur in via vt tandem beatificet in patria. vltima particula solum additur gratia maioris explicationis. et si sit propositio aliqua que sequitur ex fide: ipsa fundamentaliter et in valore est reuelata.
¶ Hoc supposito respondetur per sex conclusiones sequentes. Quarum prima est. nulla fides necessaria est ad salutem de lege. patet: nec ista fides ( quam habet sortes) est ne cesfaria ad salutem: siue sit sermo de infusa siue acquisita: quia per aliam fidem potest esse salus. et sic de singulis: igitur.
¶ Secunda conclusio. non est necesse ad salutem habere fidem de potentia dei absoluta. patet. deus potest acceptare aliquem ad salutem sine fide.
¶ Tertia conclusio. non est necesse secundum legem ha ere fidest acquisitam. patet de paruulis multis saluatis: qui fidem acquisitam actualem velhabitualem nunquam habuerunt.
¶ Quarta conclusio affirmatiua: necesse est ad salutem secundum legem dei ordinatam habere fidem infusam. hec conclusio non potest probari in lumine naturali: quia non potest probari fides infusa in nobis. solum auctoritate scripture creditur. probatur hec conclusio ad hebreos. xi. sine fide inpossibile est placere deo. illud non potest intelligi de fide acquisita ex precedenti conclusione: quia fides actus non habetur secundum legem communem vie sine vsu rationis: et habitus fidei acquisitus actum presupponit tanquam effectus suam causam naturalem. illa auctoritas ergo intelligitur de fide infusa quam baptisati / circuncisi / et ab herode desiderati / habuerunt. hoc patet de bapti. et eius effec. c. maiores in sse. illud vero idem opponentes. et in clemen. i. de summa trini.
¶ Quinta conclusio est vna fides infusa in specie respectu omnim credibilium. quod non vna numero pratet: vnum accidens numero non est in diuersis subiectis. sed quod sit eadem in specie patet: est vna charitas / et vna spes. Itenrad ephese os iiii. Unus deus / vnica fides vnicum baptisma
¶ Sexta conclusio. diuersorum articulorum diuerse ut fdes acouisite: non solu numero sed etia ecie distincte. probatur hec conclusio: diuersi sunt articuli specie distincti: ergo assensus actuales eorum specie distinguntur. potentie distinguntur peractus et actus per obiecta: ergo habitus specie distinguntur. ad distinctionem specificam actuum se¬ quitur distinctio specifica habituum: vniuersaliter loquendo de habitibus acquisitis. quod sunt varii habitus et actus patet. obiecta sunt varia. Insuper stat assentire vni articulo et non alteri: sed illi dissentire. ergo quilibet articulus habet suum assensum ab alio articulo distinctum: Ulel sic: et in effectu non differt. error repugnat fidei circa eundem articulum: et non repugnat fidei acquisite circa alium articulum: vt notum est: ergo quodlibet credibile habet suam fidem acquisitam. Insuper: numquam habitus acquisitus inclinat immediate ad assensus contrarios: nec simul: nec successiue. sed sic est quod sunt assensus contrarii de fide successiue. patet de hiis. christus morietur: christus non morietur.
¶ Contra diffinitionem fidei arguitur probando quod fides non excludat dubitationem: et hoc dupliciter. tum primo: minor est firmitas fidei et eius certitudo / quam firmitas et certitudo euidentie. et illa compatitur dubitationem. patet. si multi periti geometri dicerent tibi hanc sciemti / triangulus habet tres. quod hoc non est verum: fluctuares: igitur. Tum secundo. stat apprehendere hanc deus est trinus et vnus: et illi non assentire. sed hoc est dubitare: sicut apprehendens hanc / astra sunt paria: et illi nec assentiens nec dissenticns: dicitur circa illam dubitare. quod illud etiam licite fiat patet: quia da oppositum sequitur / quandocumque homo appshendit hanc deus est trinus et vnus: vel aliquod credibile: quod tenetur illi assentire: quod est durum. immo sequitur / quandocumque quis apprehendit peccatum a se commissum alas detestatum: tenetur sub pena peccati ipsum detestari de nouo et diligere deum quotienscumque intellectus deum apprehendit: ista concedere videtur durum.
¶ Ad primum istorum respondetur quod firmitas assensus et certitudo assensus idemptificantur cum ipso assensu: et quia clarior est noticia euidens quam ineuidens: et potest esse intensior: tamen sic est firma / quod non stat intellectum dissentire conclusioni scientifice: et premissis eius assentire cum bonitate consequentie / dato quod quicumque geometre periti dicant oppositum. stat quod eius iudicium circa premissas suspendant: et ab apprehensio ne rerum significatarum per terminos: sed non poterunt facere eum dissentire. ergo non erit maior firmitas in assensu fidei ad sensum datum: immo minor. est assensus ineuidens dependens a libero arbitrio: alas non esset in potestate hominis fides. sed homosic est dispositus pro propositione fidei paratus pro loco et tpere mortem perpeti: non autem pro veritate necessaria fidei extrinseca. imprudens esset ille qui suam vitam postponeret pro veritate huius tuenda: super lineam datam contingit triangulum equilaterum collocari. Item homo est firmus quod non cadat deceptio in illo assensu: cum certitudinem et firmitatemhabeat a deo. noticia euidens firmitatem et certitudinem habet a suo obiecto et causis naturalibus eam producentibus.
¶ Ad secundam obiectionem concedendum foret quod quis potest licite dubitare circa aliquem articulum: capiendo dubitare sicut capere solent artiste in posterioribus. sed illa acceptio male capitur: vt in distinctione. xxv. post hac questio nem arguitur sic. stat aliquem adultum facere omniaque in eo sunt / absque hoc quod baptizetur et ei infundatur fides: quia deus facientem quod in se est non deserit: et tamen talis non habebit fidem.
¶ Respondetur: non admitto quod aliquis adultus bene in omnibus vtatur naturalibus quin deus eum illuminet in necessariis: vel per seipsum immediate vel per creaturam eius. sicut fecit de cornelio actuum x. et eunucho candacis regine. virtus dei non est alligata sacramentis. secus est in paruulis: quia hinichilfaciunt et in originali moriuntur.
¶ Contra sextam conclusionem arguitur sic: si sint tot fides acquisite actuales et habituales possibiles quot articuli: sequitur quod quissimul erit fidelis infidelis: consequens est inconueniens. tunc predicata contradictorie opposita vrificabuntur de pronomine demonstrante idem. quod sequatur patet: sortes potest habere assensum fidei circa hanc / deus est trinus et vnus: et dissensumet errorem huius / mundus habuit originem. hoc posito in esse: sortes est fidelis et infidelis vel hereticus. bene sequitur: habet fidem circa a. propositionem: ergo est fidelis.
¶ Respondetur: nego quod predicata contradictorie opposita verificabuntur de pronomine sortem demonstrante. talis nullo modo est non fidelis: id est nullam fidem habens.
On this page
