Quaestio 25

QUarto a ultimo circa sanctificationem sabbati queritur: an sit aliquis sanguis christi realiter: et qua adoratione adorandus venit. Pro quaestionis solutioue sermo erit de sanguine tam effuso tempere passionis / quam de alio sanguine. et circa hoc pono conclusiones.

¶ Quarum primaest: magna pars sanguinis christi effusa est tmpere passionis. probatur hec conclusio: copiosa apotio eum redemptio. Secundochristus perforabatur in locis maxime neruosis: vt in pedibus et manibus: et extendebatur ad longum in cruce: et latus eius miles lancea aperuit: et in toto corpere percussus est: vt superius: distin. xv. diximus.

¶ Circa secundam conclusionem sunt due vie opposite: sed ponitur hec conclusio: sanguis assumendus a christo in resurrectione nnousm fiit a diuinita te dimissus. probatur hec conclusio: ille sanguis totus fuit semel a verbo assumptus quamdiu fuit in corpere christi: nec videtur quid vtilitatis sequaretur ad eius dimissionem a verbot ergo non fuit a verbo derelictus in triduo.

¶ Secundo arguitur: verbum numquam dereliquit corpus vel animam: licet erant sepera te in triduo: ex disti. xxii. et cam erat: quia ille partes erat reassumende. Sed sic est de sanguine christi effuso reassu mendo. igitur.

¶ Tertio: constat nobis quod sanguis effusus interdum erat assumptus: patet: ante morte. et non constat quod dimittebatur a verbo: nec verbum sanguinem deserere decuit: ergo non debemus asserere quod verbum sanguinem dereliquit. Pretea: tpere Clementis sexti dcir: quidam contionator berchinone oppositum asserens coactus est suam assertionem reuocare praecipiente potetifice: vt brixie est videre de processu illo. et si ita sit: via opposita pessum it.

¶ Tertia conclusio: aliquis est sanguis christi realitur in terris. hoc in pima questioe distin. xi. quarti diximus: de quo sanguie illa quaestio potissimum intelligitur: et vltra illa addo aliam probationm ex pio secundo sic dicente. Pius episus seruus seruorum dei dilectis filiis abbati modasterii sanctem marie Tantonen. diocesis et cantori eccline Tantonen. ac priori prioratus sancti Eutropii extra muros Tantonen. s. et apostoli. be. et infra. ¶petitio exhibita continebat quod lbet tanto tpre(cuius menoria non extitit )in eccclia dicte domus (vt pie creditur) quadam portiuncula praeciosissimi sanguins domini nostri iesu christi in ligno crucis pro redemptione humani generis salubritur effusi: et infra. Nos igitur qui de praedictis certam noticiam habemus attendentes quod veritati fidei nullatenus repugnat affirmare redemptorem nostrum de sanguine prefato ob ipsius passionis meoriam aliquam partem in terris reliquisse: ac propterea deuotionem ipsorum fidelium plurimum conseruari: et infra. Datum Domeapud sanctum Petrum anno incarnationis dominice millesimo. cccclxi. ¶Adem patet apud sanctum maximianum: in loco penitentie quam fecit Magdalena ostenditur ampulla vitrea terra plens habsens colorem medium inim rube. um et nigrum quam in parascheue beatam mpagdalena subcruce collegit: in signum cuius omnes vicini et illic habitantes asserunt singulis annis in die perascheues perlecta passione clare ebullit: ac si ibi sanguis ebullire videatur.

¶ Contra secundam conclusionem arguitur. Damascenus lib. iii. c. xxviii. dicit quod in morte christi non fuit diuintas seperata a corpere et anima. sed de sanguine nullam mentionem facit. ergo videtur dicere quod seperabatur a sanguine / etiam reassumendo.

¶ Secundo: sanguis non est pers humane nature: ergo seperabatur a sanguine.

¶ Tertio: diuinitas vngues / capillos / et partes resolutas ab humanitate dereliquit: ergo et sanguinem. tenet consequentia: equaelis est ratio

¶ Quarto arguitur: gutte illius sanguins erant plurime / et diuise: ergo si diuinitas erat coniuncta cuilibet partisangumins reassumendi: vniebatur multis: et sic multe erant vniones.

¶ Ad primum dici: locus a conrio sem su parum soliditatis habet: cum damascenus dicit diuinitas non reliquit corpus vel animam: quia in resurrectione reassum psit illas partes: sic sanguinem reassumpsit. ergo est eadem ratio quod sanguis non dimittebatur a verbo.

¶ Ad secundum apud aliquos est dubium an sanguis sit pers hominis. Dicunt aliqui sanguis est animatus. sed coneo hoc arguitur: e sangnis inhoneestanets amarommaiip Ins essba¬ rationalis / et homo / quod est inconueniens.

¶ Secundo: semen / colera / flegma / et melancolia / non sunt partes homis: ergo nec sanguis: libet cetis humoribus sit purior. teneo quod sanguis non est animatus in animali: libet animal naturaliter non potest esse sine sanguine. Sanguis dcir sedes vite: non quod anima informet sanguinem: sed quia homo et animalia perfecta non viuunt sine sanguine. sed concesso antecedente: consequentia est nulla.

¶ Ad tertium dicir consuia est nulla. ille partes non erant assumende: secus est de sangumine.

¶ Ad quartum transeat quod multe erant gutte seperate sanguins: et verbum illis pluribus vniebatur: sicut vniebatur pluribus partibus corperis. de vnione ponenda / superius loquuti sumus in prima distinctione.

¶ Arguitur quod ille due secunde conclusiones vltime sibi repugnant: aliquis sanguis corporis christi est in terra: vt Mantue in abbatia sancati Bespondicti in ecclia sancti Andree: quem dicunt Longeus ibi quiescens attulit: et Tantone. et sanguis ille non est a verbo assumptus: ergo sanguis effusus in triduo fuit assumptus a diuinitate.

¶ Si dicas sanguis nutrimentalis manet in terris: et non erat necessarius pro corpeglorioso quod non augetur per conuersionem sanguins in substantiam aliti: et ille non est verbo vnitus.

¶ Contra hoc arguitur: sanguis ille constituebat aliquod vnum cum aliquo sanguine assumendo: sed vnus / istorum non fuit vnitus verbo: ergo nec alter.

¶ Respondetur: viator eget maio re sanguine quam comprehensor. in viatore est resolutio a corpere facta per calorem naturalem: et restauratio de perditi per conuersionem sangumins et humorum roris canbii et glutinis in corpus. Ista vero non contingunt in corpere glorioso:sed ipsum manet inalteratum toto euo. poterat enim deus sanguinem nutrimentalem talem conseruare: et ei vniri ad mortem vsque: et in instanti mortis illum sanguinem dereliquere (quia non est assumendus ) reliquam partem assumendam numquam derelinquendo: vel semper vniri illi sanguini nutrimentali et assumendo ad instans vsque resurrectionis: et tunc sanguinem nutrimentalem relinquere pro reliquia praeciosa in terris: et ita putatur factum. sic est sanguis qui realiter erat christi in terra: vt patet Mantue Tantonen. in francia idem putatur esse in terra quam Magdalena sub cruce collegit: in qua substantia sanguinis christi habetur. vix sufficienter docetur an ille sanguis fuerit a verbo dimissus: licet communius putetur quod sic. argumentum / hoc non impugnat. Potest enim esse idem continuum ex duabus portionibus sanguinis: et vna portio numquam erat a verbo derelicta ( quia reassumenda) reliqua vero derelicta.

¶ Ee si dicas: sanguis iste in terra colitur cultu latrie. Sed sanguis a verbo derelictus non est colendus cultu latrie.

¶ Aeer: multi sunt gradus in cultu latrie. Primo modo / deus colitur cultu latrie: et est obiectum per se et primo cultus latrie. In secundo gradu est humanitas christi et illa quae deo sunt coniuncta: vt sanguis et reliqua nunc in eo vel quae fuerint in eo tempore quo erant in eo. In tertio gradu: quia erat aliquid eius vel tetigit ipsum tamquam aliquid eius: vt pili / sanguis ille in terris / licet non sit assumptus / vestis quae putatur esse Argentolii apud Parisium / corona sprinea / lamcea / crux in qua pependit. signanter aliquid eius. manus crucifigentium eum tetigerunt quae non sunt adorande latria. Quarto predictorius imagines latria adorantur: sicut cruces communes iu templis vel alibi.

¶ Sed dicis: quomodo sanguis nutrimenta lis sit ita magnus qui putatur esse in variis locis. in quarto et hic tria loca signamus: et putatur esse in aliis locis in hostiarum sacrarum percussione.

¶ Respondetur: diceretur ille sanguis erat in magna quantitate reseruatus pro fidelium deuotione. Secundo dico: idem sanguis numero potest esse in duobus locis circunscriptiuem. Modus beati Thome et aliorum oppositus est michi inopinabilis. hoc modo omnia melius saluantur. Preterea dico: non implicat quod deus ponat eundem sanguinem in duobus locis: quem in vno loco assumit et non in alio. etiam fortasse ita est. et sic idem sanguis numero erit assumptus in celoet non assumptus / in coldebecco.

¶ Sed contra hoc arguitur: hic sanguis in celo vel in eucharistia est assumptus a verbo: hic sanguis in celo est hic sanguis Mantue: ergo hic sanguis Mantue est assumptus a verbo: expositorie. antecedens est concedem dum: ergo et consequens: quod contradicit huic / hic sanguis non est assumptus Mantue.

¶ Respondetur concedendo syllogismum / antecedens / et cousequens. hrc est concedenda eo in casu / hic sanguis Mantue est a verbo assumptus: sed hic sanguis non est assumptus Mantue a verbo. Secunda priorem in fert et non econuerso. hic sanguis non est assumptus MPantue / non conedicit huic / hic sanguis Mantue assumptus est: non sunt eadem extrema: nec ea dem appellatio. et a posteriore patet: sunt ambe vere. quemadmodum loquentes habent concedere / hoc corpus christi in eucharistia videt celum: sed hoc corpus christi non videt celum in eucharistia: vel prout est in eucharistia: sad quia aliqui eorum putant implicare contradictionem quod idem accidens absolutum sit in aliquo subiecto in vno loco et non sit in eodem subiecto in alio loco: dato quod subie ¬ ctum sit in alio loco. licet istud falsum existimem: nec esse maius inconueniens quam in relationibus suis: sic verto argumentum: hoc corpus christi in celo primo videt partem celi: hoc corpus christi in celo / est hoc corpus christi in eucharistia: ergo hoc corpus christi in eucharistia / primo videt partem celi. consequentia ista est infallibilis: et antecedens ab eis concedendum: et cum simus extra insolubilia: consequens est etiam concedendum: sed hanc negagare habent / hoc corpus christi videt in eucharistia primo celum: sed solum concomitanter: sic in alia / intelligenti logicam cum fundamento / omnia suut lucidissima.