Quaestio 29

QUeritur circa sextum preceptum de Mpechia an rectores reipublice peccent non punientes meretritia publica: et contraueniant prohibitionide Mechia.

¶ Respondetur per conclusiones: quarum prima e. her mechiam vit sufficienter concluditur quod pohibeatur simplex fornicatio.

¶ Secunda conclusio. fornicatio simhlexerat prohibita in lege moyrsaica.

¶ Certia conclusio: sornicatio simplex est contra ius nature.

¶ Quarta conclusio: rectores rerum publicarum consulto interdum reli quunt meretrices publicas et eas non puniunt in forohumano.

¶ Prima conclusio probatur: per mechiam adulterium intelligitur vt glo. marginalis Augu. Exodi. xx. deducit. illic Aug. inquit: non occurrit mihi in scriptii fa vbi per mechiam simplex fornicatio prohibeatur. post ea mouens hanc difficultatem / an per mechia fornicatio simplex prohibeatur. sed non sequitur: prohibetur maius: ergo prohibetur minus: et potissimum non inclusum in maiore. Secundo arguitur ad idem. si necessarium sit dicere quod prohibeatur fornicatio sub nomine mechie: hoc est propterea: quia omnia prohibentur vel praecipiuntur per decem praecepta decalogi. sed hoc non. multe sunt alie prohibitioneset praecepta in lege Moysaica quae non clare prohibentur vel praecipiuntur in praeceptis decalogi.

¶ Secunda concluio probatur Deute. xxiii. n erit meretrix de filiabus israel neque scortator de filiis israel.

¶ Tertiam conclusionem difficilius est probare. et agui primo sic. fornicatio simplex est contra bonum prolis ne proles religiose educetur: ergo sequitur quod ipsa est illicita. sed ssla probatio non vbet in muliere sterili a complexione quando est talis cognita: vel in muliere confecta senio: vel dato quod conuenirent inter se quod proles religiose educaretur: siquae gemita fuerit: ponendo pecuniam in manutertia ad prolis educationem. alitr ergo arguitur. perpetuitas matimonii est de iure nature hac ex quarto reliquo probatam. sed si fornicatio simplex eset licita poeretur obex mtrimo nio et cius perpetuitati igrtiest illicita Unde sic arguitur. omne illu et contra legem nature quod impedit vnum contractum de lege nature reipublice vtilissimum. sed matrimonium et eius bpetuitas est de lege nature: et reipublice huane vtilissimum: cui fornicatio simplex magnum daret impedimentum. multi non potentes caste viuere in virginitate / contrahunt. si fornicatio simplex esset licita: non tot promagna parte contraherent: sed mulieres mutarent. Secundo arguitur ad idem. si fornicatio simplex esset licita: esset excessiua multiplicatio luxus / et copula cum variis / rixe / eundo ad nouam antiqua relicta: tunc essent lites inter parentes mulierum virum: inter mulieres et earum perentes: et totaliter policia confunderetur. Insuper: nesciretur regulariter quis esset pater prol is: et per consequens nulla esset eius cura. et lbet vnus solutus non numquam teneret vnam solutam et euita retur illa prolis incertitudo: tamen crebriter immo creberrime (si fornicatio simplex esset licita ) esset coniunctio vaga. modo lex bonarespicit ad illud quod conmun iter euenit: et propter talia / aliqua apparentiam liciti prima fronte habenentia / prohibet. et fic intelligendo primam rationem repudiatam: ipsa potest aliquo modo admitti: quod fornicatio simplex esset communiter contra bonum prolis.

¶ Qu arta conclusio probatur auctoritate Aug. ii. lib. de ordine inter principium et medium dicentis: aufer meretrices de rebus humanis turbaueris omnia libidinibus. constitue matronaru loco labe et dedecore dehoestaueris. et idem Aus. i. de libe. arbi. lex humana / aliqua recte permittit quae iuste lege diuina puniuntur: ergo aliqua vicia permittit. lex humana non potest omnia vicia cohibere. grauio ra punit. et illa potissimum que pacem in republicaperturbat: quemadmodii suut homicidia apine / furta / et huiusmodi: et a quibus maior pars multitudinis cauere potest. modo a fornicatione difficulter tota multitudo abstinet. etcum hoc si fornicationem simplicem prohiberet. deteriora peccata contingerent: visa (hominum procliuitate ad peccandum). C Contra primam conclusionem: glo. interlinearis Exo. xx. dicit super illo verbo non mechaberis. i. ne cuilibet miscearis excepto federe matrimonii: per partem enim vult totum intelligi: ergo fornicatio simplex prohibetur persextum praeceptum.

¶ Respondetur concedendo quod glosa illa ita dicat: sed probatio vix sufficit. Propterea Aug. in glosa marginali in hoc insistit similem sententiam cum interlineari glosa concludens: potest dici non sufficientur fornicatio simplex prohibetur in decalogo: sed in alio loco legis prohibetur: quod sufficit. multe sunt prohibitiones et precepta aliorum passuum a praeceptis decalogi: qui vult glosas allegatas imitari / poterit.

¶ Contra quartam conclusionem arguitur de sen. excommu. quante. facientes et consentientes pari pena plectendos catholica condempnat auctoritas: eos delinquentibus fauere aterpretans: qui(cum possint) manifesto facinori desinunt obuiare: ergo cum reipublice rectores possunt scorta impedire et non impedientes: delinquunt.

¶ Secundo arguitur: licitum est meretrices fugare de hoc vico magne vrbis /et illo / et sic de quolibet: ergo benefactum est eiicere eas de tota vrbe.

¶ Ad primum respondetur: illa decretalis intelligitur de rectoribus reipublice qui tenentur crimini obuiare et non obuiant. modo non tenentur huic facinori obuiare

¶ Ad secundum nego consequentiam. modus arguendi est nullus. eiiciende tamen sunt de locis publicis ad loca abiectissima sordidissima.

¶ Tertio arguitur: bene factum est meretrices eiicere de hoc paruo vico siue pago: ergo de magna vrbe.

¶ Quarto sequitur quod esset licitum eis locare domus / in quibus sua peccatam exercent: et per consequens licitum est cooperaripeccatis earum.

¶ Quinto. bonus verbi dei declamator ftudet omnes ad castitatem vidualem conuertere: ergo rector reipublice per violentiam potest ad hoc laborare.

¶ Sexto: quilibet vxoratus potest caste viuere castitate coniugali cum propria vxore contra. et quilibet non vxoratus potest pari forma caste viuere per temperantiam virtutem: ergo possunt omnes prohiberi.

¶ Ad tertium concedo antecedens. ruri in peruis vicis homines sunt circa vineas vel agros intenti: regulariter temperate viuunt: ergo a talibus vicis eiiciende sunt meretrices: secus est de magnis vrbibus. Nonne vides perua multitudo abstinet ab esu carnium perpetuo: et tamen tota multitudo non faceret illud.

¶ Ad quartum: quicquid sit de antecedente / nego consequentiam. viri tamen honesti nunquam solent eis locare domus.

¶ Ad quintum concedo antecedens: et nego consequaentiam.

¶ Ad sextum duo dico. primo: consequens non est impossibile quod tota multitudo caste viuat. Secundo: considerando fragilitatem humanam / intemperantiam qua homines vtuntur / nego consequentiam: sicut non sequitur: quilibet homo est vnus solus homo: ergo tota multitudo est vnus solus homo: quodlibet foramen in naui sortes potest obstrue re: et stat quod non totam multitudinem foraminum.

¶ Cum dictum est licite rector reipublice meretrices permittit in republica: et minora peccata admittit ne deteriora contingant. Iuxta hoc dubita tuir. An licitum est aperire viro viam nouam peccati minoris / quatenus malora derelinquar.

¶ Tespondetur quod sic: quando est alter deliberatus alias maius peccatum perpetrare: patet exemplariter: video / sortes me occidet: aperio ei viam de capienda mea pecunia iniuste (cuius pecunie dominium non acquirit) quatenus ab homicidio cesset. et illud patet. xxxiii. q. ii. c. Si quidem verius. et. xxvi. q. ii. Ii qui. et. xxvi. q. prima: Considera.