Praeambulum

Sententia nonae distinctionis in generali & speciali.

POST praedicta superest cognoscere. Superius determinauit magister de conditione & qualitate angelorum. Hic vero determinat de eorum distinctione quantum ad ordines & efficia. Et diuiditur in duas. Primo determinat eorum distinctiones quantum ad ordines. Secundo quantum ad officia Secunda in principio decimae distinctionis, hic etiam inuestigandum est. Prima est principalis lectionis: & diuiditur in duas. Primo determinat suum intentum. Secundo incidenter dete minat & tangit quo modo homines assumuntur ad ordines angelorum. Secunda ibi, notandum vero est. Prima in tres partes. diuiditur. Primo determinat ordinem dist. Secundo distinctionis tempus. Tertio distinctionis modum. Secunda ibi, iam nunc inquirere restat. Tertia ibi, praeterea considerari oportet. Prima in quatuor. Primo ponit intentum suum in generali. Secundo prosequitur in speciali tangendo angelorum dist. Tertio proponit nominationis rationem. Quarto proponit contra dictum obiectum. Secunda ibi, hic considerandum est. Tertia, haec nomi na illa. Quarta ibi, sed oritur quaestio. Secunda pars principalis in qua determinat incidenter quomodo homines assumuntur ad ordines angelorum diuiditur in duas partes. Primo mouet quaestionem & soluit. Secundo incidenter adducit quandam determinationem de numero hominum saluandorum tangendo diuersos modos. Secunda ibi, non enim secundum numerum eorum, haec est diuifio lectionis, & sententia in generali

IN SPECIALI sic procedit. Primo proponit nouesse ordines angelorum, & dicit tres ternarios esse distinctos 8 quemlibet ternarium constare tribus ordinibus quorum tres sunt si periores,s. seraphin, cherubin, & throni. Tres sunt medij, s. dominationes, principatus, & potestates. Tres vero inferiores,s. virtutes, archageli, & angeli secundum doctrinam Dionysij. Deinde ostendit quid est ordo dicens, quod ordo est multitudo spirituum coelestium qui inter se in aliquo gratiae munere assimilantur, & in naturalium donorum participatione conueniunt. Quoc patet per exempla, quia seraphin conueniunt in charitatis ardore Cherubin in scientiae plenitudine: & sic omnes qui sunt vnius ordinis conueniunt in eo quod illi ordini proprium est. Postea dicit, quod angelis non conueniunt nomina propter se, sed proptenos (scilicet vt nobis per huiusmodi nominationes innotescant. Nominantur autem singuli ordines a donis gratiarum quae quidem dona, licet sint omnibus communia, non tamen aequaliter omnibus conueniunt, sed aliqui sublimius & perfectius haec dona aliis possident, vt superiores ordines inferioribus. Et quamuis omnia dona superiores habeant perfectius, cum superiores ex principalibus sortiuntur nomina relinquentes alia ad nominationem inferioribus. Vnde supremus ordo, scilicet Seraphin deno minatur ab excellentiori dono, scilicet charitaris. Sequens vero post illum, s. Cherubin denominatur a scientia quae post charitatem est donum excellentius, & sic de aliis. Postea obiicit contra hoc quod dicit quod secundus ordo, scilicet Cherubin videtur per hoesse maioris scientiae quam Seraphin. Et respondet quod ideo Seraphin non denominantur a scientia, quia potiori dono pollent, s. charitatis. Deinde quaerit, vtrum a creationis initio ordines sic fuerunt distincti. Et probat primo quod sic, quia angelus qui cecidit dicitur maior fuisse & de principatibus, & potestatibus aliquos secum traxisse, & factos daemones, sed contrarium videtur, quia ordines denominantur a donis gratuitis quae daemones non habuerunt. Respondet quod a creatione non habuerunt distinctionem ordinum, sed habuerunt diuersitatem naturalium donorum. Et secundum haec receperunt diuersa dona gratuita secundum quae habuissent distinctos ordines si perstitissent. Et ideo daemones dicuntur cecidisse de aliquo ordine, quia si permansissent ad illos ordines pertinuissent. Postea quaerit, vtrum omnes angeli eiusdem ordinis sint aequales. Et licet quidam dicant quod sic, magister tamen dicit, quod non, quia sicut in ordine apostolorum & martyrum quidam sunt aliis digniores, ita etiam est in ordine angelorum. Deinde quaerit cum homines assumatur ad ordines angelorum cum non sint nisi nouem ordines angelorum, quomodo dicitur ordo decimus esse de hominibus? Et respondet quod hoc ideo dicitur quia tot homines saluabuutur quot sunt angeli beati. Et ideo dicuntur saluandi tot quot possunt facere vnum ordinem decimum. Vitimo dicit quod numerus saluandorum hominum erit iuxta numerum angelorum qui remauserunt. Et hoc probat per beatum Gregor. dicit tamen quod aliquibus visum est quod tot saluabuntur quot angeli corruerunt.