Praeambulum
Praeambulum
O3 T, praedicta. Superius deieminat magi ster de charitate secundum se & de numero diligibilium. Hic determinat de ordine diligenidi respectu diligendorum. Et diuiditur in duas Primo determinat ordinem quantum ad quantitatem dilectionis. Secundo quantum ad quantitatem meri¬ ti distinct. 30. Hic quaeri solet. Primo determinat de ordine diligendi ex parte diligendorum. Secundo mouet quasdam quaestiones circa determinata, ibi, Solet etiam quaeri. Tertio ponit o dinem diligendi ex parte graduum ipsius dilectionis, ibi, Sciendi quoque. Prima in duas. Primo ostendit charitatem habere ordini & determinat illum ordinem respectu diligendorum simul. Secundo specialiter respectu proximorum, ibi, vnde etiam super vitae Secuda diuiditur in quatuor. Primo ponit vnam opinionem. Secundo ponit determinationem auctoritatum quae illi opinioni videntur obuiare. Secunda ibi, quibus obuiat. Tertio ponit ali. opinionem ibi, quorum etiam nonnulli. Quarto ostendit quid sibi videatur verum ibi, quia praemissa. Et haec est diuisio &c.
In speciali sic procedit, & proponit primo quod cum charitas o dinem habeat sicut scriptum est in canticis ordinauit in me charitatem. de hoc ordine de quo inquirendum est. Nam secunmdun August. lib. de doctrina Christiana, ille non habet ordinatam charitatem qui diligit quod non est diligendum, vel non diligit est diligendum, aut aequaliter diligit quod est minus, vel amplius diligendum. Peccata enim non sunt diligenda, natura vero diligenda est, deus quidem propter seipsum & super omnia, proximu vero propter Deum, & anima proximi plus est diligenda quan corpus nostrum. Quia magis potest participare beatitudinem corpus nostrum. Tunc quaerit vtrum omnes homines sint aequaliter diligendi & tantum quantum nos, & ponit opinionem quorundam quod omnes homines sunt aequaliter diligendi quantum ad affectum dilectionis, sed quantum ad effectum exhibitioni beneficij prius subueniendum est illis qui sunt nobis magis coniur cti. Quod probat per auctoritatem beati Aug. & Hierony. Sed contra hoc arguit, primo per auctoritatem scripturae quae dicit Honora patrem & matrem, vbi specialiter amor parentum exprimitur aliis tacitis quod non esset nisi parentes essent amplius alii diligendi. Secundo arguit per Hieron. qui dicit super Ezech.c post Deum pater & mater filius & filia, frater & soror sunt diligendi, & idem dicit Ambrosi. super cantica qui etiam additdomestici seu propinqui boni sunt malis filiis praeponendi. E quod sufficit non odire inimicos, nec tantum tenemur eos diligerquantum nos. Sed ad omnia ista respondent illi qui tenent primam opinionem quod omnia ista intelliguntur de effectum exhibitionis beneficij, & non de effectu quo aequaliter debemus nos 8 omnes alios diligere, Deum tamen plusquam nos. Deinde dici Magister quod sibi magis videtur secundum intentionem Ambrosij? ordo debet esse in dilectione non solum quantum ad affectum, sec etiam quantum ad effectum. Omnibus tamen secundum dictum August. in vita aeterna est aequaliter optanda quantum ad rem optatam & non quantum ad effectum optantis. Deinde quaerit si extranei boni sunt magis diligendi quam propinqui mali. Et arguit quod sic per auctoritatem Bedae qui dicit quod sanctior est copulcordium, quam corporum, istam tamen quaestionem non soluit, sec redit ad exponendum dictum Ambr. qui dicit quod nullus tenetur diligere inimicum sicut seipsum. Sed sufficit quod non habeatu odio, hoc enim est intelligendum quod non tenemur tantum inimicos diligere sicut nos ipsos, tenemur tamen eos diligere quisunt proximi. Deinde dicit quod in omnibus natura & virtute sunt diligenda, vitia vero odienda. Item vltimo ponit quandam distinctionem oraduum charitatis, scilicet quod est charita incipiens, pronciens, & perecta, & perectisima, & crponi membra Et in hoc terminatur &c
On this page
