Praeambulum
Praeambulum
POST hoc videndum est. Superius determinauit Magister de quibusdam praeambulis ad sacramenta nouae legis. Hic prosequitur de eis. Et quia numerus & ordo sacramentorum prius expositus Test. Ideo ista pars diuiditur absque alio aruficio in septem partes secundum numerum septem sacramentorum. In prima determinat de baptismo. In secunda de confirmatione distinct. 7. ibi, nunc de sacramento confirmationis. In tertia de sacramento Eucharistiae dist. 8. ibi, nunc post sacramentum baptismi. In quarta de sacramento poenitentiae dist. 4. ibi, post hoc de poenitentia agendum est. In quinta de sacramento extremae vnctionis dist. 23. ibi, praeter praemissa est aliud sacramentum. In sexta de sacramento ordinis dist. 24. ibi, nunc ad considerationem sacrae ordinationis. In septima agit de matrimonio dist. 26 cum alia sacramenta. Prima diuiditur in tres. Primo determinat de baptismo secundum se. Secundo per comparationem ad susci. pientes. Tertio per comparationem administrantes. Secunda incipit in 4. distinct. ibi, Hic dicendum est. Tertia in 5. distinct. ibi. Post haec sciendum est sacramentum baptisimi. Prima est praesentis lectionis. Et diuiditur in duas partes, quia primo determinat de baptismo secundum se, & secundo per comparationem ad circuncisionem ibi, Solet etiam quaeri si circuncisio. Prima diuiditur in sex partes. Primo enim proponit intentum. Secundo prosequitur & ostendit quid sit baptismus. Tertio determinat de eius forma. Quarto de eius institutione. Quinto de eius materia. Sexto de eius vsu. Secunda ibi, baptismus dicitur intentio Tertia ibi, sed quod est illud verbum. Quarta ibi, de institutioni baptismi. Quinta ibidem, celebratur autem. Sexta ibi, de immersione vero. Secunda pars principalis in qua determinat de baptismo per comparationem ad circuncisionem diuiditur in tres. In prima determinat de euacuatione circuncisionis. In secundam deinstitutione baptismi ibi, causa vero institutionis. In tertia de effectu vtriusque ibi, Si quaeritur vtrum baptismus. Haec est diuisio & sententia lectionis in generali.
In speciali sic procedit. Et proponit primo intentionem suam versari circa baptismi diffinitionem, formam, & institutionem, Postea ostendit quid est baptismus dicens, quod est ablutio cor poris exterior facta sub forma praescripta verborum. Aecessus enim verbi ad elementum facit sacramentum, vt ait Aug. Caetera vero ad decorem & honestatem pertinent. Deinde dicit q forma eius est inuocatio trinitatis, quam formam tradidit Christus in euangelio Matt. cum dicit: Ite docete omnes gentes bptizantes eos in nomine patris &c. Tamen legitur in Actibus Apostol. quosdam baptizatos in nomine Christi tantum fuisse Et respondet quod secundum Ambr. In nomine Christi, qui idem est quod vnctus, tota trinitas importatur, quia pater vngens, filius vnctus; & spiritussanctus vnctio, vnde huiusmodi occasioni quaeritur vtrum si tantum vna persona nominetur sit veru: baptismus. Et dicit quod Ambrosius dicere videtur quod si vna persona nominetur tantum, & fides trinitatis incorrupte teneatur verus est baptismus. & econuerso si tres personae nomi nentur & de aliqua earum non recte sentiatur, non est vertuibaptisinus. Magister tamen dicit hoc esse intelligendum de illo qui nec recte sentit, nec baptizare intendit: datur autem baptismus in nomine, id est inuocatione & confessione trinitatis, non in nominibus: & si sic diceretur non esset baptismus. Tunc quaerit de institutione baptismi. Et dicit, quod aliqui dicunt baptismum fuisse institutum quando Christus dixit Nicodemo, Nisi quis renatus fuerit ex aqua, &c. Ioan. 3. Alij dicunt fuisse institutum quando Christus dixit apostolis post resurrectionem, Ite docete omnes gentes baptizantes eos, Matth. vlt. quod Magister non approbat, quia constat discipulos Christi baptizasse ante passionem: qui, vt ipse dicit, baptrzauerunt in eadem forma in qua & nos: tunc Magister ponit opinionem suam dicens baptismum institutum fuisse quando Christus fuit baptizatus a Ioanne. Tunc determinat de materia baptismi dicens, quod baptismus. fit in aqua propter significationem, quia ipsa est maxime ablutiua sordium, & baptismus est ablutiuus peccatorum. Et propteeius communitatem ne quis excusaretur a baptismo si fieret in alio liquore: & hoc significauit aqua quae de latere Christi fluxit. Et addit quod baptismus potest fieri immergendo semel vel tertio secundum variam consuetudinem regionum, quod declarat in litera. Tunc quaerit quando circuncisio cessauit, & dicit quod in morte Christi sicut caetera legalia. Et addit quod causa institutionis baptismi est innouatio mentis per depositionem vitiorum & appositionem virtutum. Vitimo quaerit si baptismus aperuit caelum. Et dicit quod non, sed passio Christi per quam solutum est debitum naturae. Et in hoc terminatur sententia, &c.
On this page
