Articulus 1

PARS PRIMA DIALECTICAE De operatione prima ARTICVLVS Imvs

De operatione intellecti ex praecipue de simplici apprehensione operatio in communi est achis postea intellectu a quo nobis repraesentatur obiectum dum nempe mente absque n? illiusque notitia habemus versani ante potest nostra intellectiva cognitio circa omnes pro?sis rei nulla excepta imo enim circa negationes re? idcirca non entia, atque circa okam quadam qua cum re ipsa non fiat ex cogita?? am? absque Intellectu sua met cognitione singularium et propterea ea dea?num entia rationis ult ipsa cognitio quaedam perfecta est rectitudinem et veritatem quam assequi intendimus habetur quidam defecit in rectitudinem aut falsitatem hlt va ? ? agritudinem et capacitatem rectitudines

Pra?quem consideramus tres esse gradus cognitionis 1mus apprehensio 2dus iudicum 3tius discursus . Simplex apprehensione dum intellectus simplici modo cognoscit et concipit aliquam non iudicando ante illum sit ve?? non sit non quidquid affirmando aut negando ut ante singuli menti repraesentar homo a?re quam affirmemus vel negemus de ? dicendo homo est albus homo non est lapis essentialis apprehensio est ?n?g actus cognitionis et sic explicatio est cognitio qua aliquo simpliciter capitur absque determinato iudicio iudicium est d? ?intellectus apprehensa aliqua re determinate iudicet aliquod de illa affirmando aut negando ut causa iudicat et affirmet homo est animal aut eum iudicat et negat homo ?? est lapis. Hoc est itaque et da intellectus quam est cognitio qua intellectus absque determinare iudicat affirmative neget sifewedes demum est in intellectus cognita aliquam veritate ex illa deverit ad cognitione alieni veritati inferendo unam esse alio ut dum intellectus cognoscat hanc veritatem omne lo?um est maius sua parte simulque cognoscas brachium esse parc?e? ha/i inde infert ideo homo non est brachio ex ita devenit in cognitione determinatae veritatis Ideoque hic Aches cognitio bozar rfeur??fus quod quo intellectus explicatio in actum excuserat atque hoc est 3tia operatio quod est cognitio qua intellectus unum ex alio infert ?li omnes actus a logice rechfrea?n ob?at quilibet nisi eo?um adch/ri rechhudime deficere potest imperfecte apprehendo false iudicando proave disenserendo rechficar itaque prius secundum applicationem modo a logica prip?i quo res perfecte apprehendamus ldg per edu?corem quo pacto bene iudicamur sit 3rus s fradion?em regular?em ex praeceptum quibus ?mm expecto recte debeamus inferne

Notandum est hic imo de simplici apprehensione quadam s?sit intellectus hoc non simpliciter apprehensione enim integras pro?siones l?lu nempe peramendo earum se? ex ?? defre??do an vera ut falsa sunt Ideo simplex apprehensio versan dicitur circa lu? rei est, Iudicium non circa an est, quia per simpli? hoc o?pimus quid ? l?r quid dica?re, per iudicium bono de trnamus an ita sit vel non sit

Notandum ideo quod intellectus a perfecta essentiae apprehensione defuit his medii, imo d?? obse?ure et imperfecte rem aliquam apprehendit non os?erando per se omnes et singules partes ex gradio ess?ales eius

Item d?i indistincte et confuse cognsocit ut ?o?? Iam ea quid sen?geranda et tu cum ?li apprehendit no mu? non distinguendo fictam eius ab ascend?bus ex inter acc?deam qualitate colorem ?iasque, ex alia, defiat tandem dum quaeres naven? alicuius rei essentiam accipit a leges rationes repugnantes ipse rei ut ca apprehendit angelam tanquam corporeum

Notandum ?? Tunc imperfecta apprehensione rerfe?ara cum nullus clare es explicate te apprehendi Cum ti est ex defence?? ap?? ea quid in se distincta sunt cum quaerens rei alicuius est??? invenire re ipsa asse quin ex attingit ipsa pro pna tali rei essentiam