Titulus 20
Titulus 20
Rubrica
Dicto sura depiocuratoribus quorum officium est gratuiti ff. de procura. litem. et ff manda l. prima. in fine¬
¶ Et quia ea que vi vel metu fiunt / gratuita non sunt / sed ipsis contraria: ideo post premissa (cum opeposita iuxta se posita magis elucescunt) tracta de his etc¬
¶ Uel dic dicto. supra proximo de pao que sunt voluntaria / sequitur de his que non sunt voluntaria vt vis. lv. di. si euangelicaet metus. ff. eo. si mulier. §. si metu / et ff. de ritu nup. si patre.
Capitulum 1
ABsolutionis, Hec decretalis habet duas partes. Primo absolutionem per vim vel per metum extortam / viribus vacuat. Secundo versi. ne autem) extorquentem ipso facto excommunicat absolutionis.
¶ Nota casum in quo factum per vim vel metum non tenet in so iure a vt hic idem matrimonio infra de spon. cum locum: et c. requisiuit. C. de spon l. vlti. in fine. Idem in dote. ff. quod metus causa si mulier. §. si dos / et alios casus habes notatos supra eodem abbas
¶ Est tamen regulare quod facta per metum tenent clicet possint rescindi / quia habent voluntatem licet coactam. ff. quod met. causa si mulier. §. si metur
¶ Sed quid si excommunicatio sit iniusta / nunquid habet. locum hoc. c. Dic d quod sic: quia sententia pastoris siue iustasiue iniusta semper est timenda et non contemnenda . xi. quod iii. c. i. Unde iste debet humiliter petere absolutionem / noper vim seu metum extorquere vt hic. Et parificantur hec tria ex communicatio / interdictum / et suspensio. Et intedicti et suspensionis sententia naturam sapiunt excommunicationis et in multis pari passum ambulant i1nfra hoc libro de sentenexcommunica. cum medicinalis. §. et hec eadem. Et hec statim ad se trahunt suam executionem: adeo quod appellatio subsecuta istorum effectum non suspendit infra de appella. pastoralis in fine: licet sit regulariter contra. ff. ad turpil. l. i. adfinem reuocationem differentiam ponit inter absolutionem et reuocationem. Absoluitur enim quis proprie ab excommunicatione: sed reuocatur suspensio et interdictum.
¶ Uel dic verius / quod voluit hic prouidere vt illud quod fit per vim vel metum circa relaxationem excommunicationis / sispensionis vel interdicti quocunque nomine censeatur viribus careat ipso iure vt liquet ex textu ipsius scilicet excommunicationis interdicti hec tria appellatione censure ecclesiastice continentur. supra de verbo. significa. querenti vacuamus ipso iure. Alias quod metu fit euacuatur per actionem quod metus causa: et per alias vias nota. supra cum dilecti vindicta.
¶ Et sic nota crimina non debere remanere impunitaff. ad legem aquil. ita vulneratus in fi. huinsmodi id est per vim vel metum extortum / vel quocunque nomine vocetu / Lextorserint. 3
¶ Sed quid si metum intulit / metum tamen passus absoluere noluit: nunquid habebit locum pena huius constitutionis / dic quod non: quia hoc verbum ex torserit est intelligent dum cum effectui infra de cler. non residem. relatum de penitem. di. prima. hec autem verba et arg. ff. de in ius voc. quanuis sententie.
¶ Et sic nota excommunicatum itterato excommunicari / et qualiter hoc esse possit notatur infra de iude. ita quorundam.
¶ Sed quid si per metum amissionis s rerum / compellat excommunicatorem ad absoluendum: nunquid incidit istacompulsor in penam huius decre. dic quod sic. supra eo. abbas
¶ Sed si compellit permetum vanum: dic hunc non incidere in penam huius decre. Quia talis metus non inducit restitutionem / nec proprie metus appellatur. ff. eo l. metum. et l. sequen. et. l. nec timorem et de hoc nota. supra eo. cum dile. cti subiacere Ipso. iure: quia hic canon est late sententie.
¶ Sed quid si alius obtinet talem absolutionem pro alio: nunquid est excommunicatus / dic quod sic / quia constitutio generaliter loquitur / ergo siue pro se / siue pro alio / locum habet. C. de accu. non ideo.