Text List

Table of Contents

Only show available transcriptions

Scriptum

Prologus

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum ex studio theologiae et solo naturali ingenio aliquis habitus acquiratur alius a fide

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum dari possit a Deo lumen aliquod viatori, virtute cuius Catholicae veritates scientifice agnoscantur.

Pars 3

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum habitus theologicus sit practicus, vel speculatiuus.

Pars 4

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum habitus ex Theologico studio acquisitus sit unus, vel plures.

Pars 5

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum habitus Theologicus habeat pro subiecto Deum, sub ratione Deitatis.

Distinctio 1

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum beatus frui possit essentia praescindende ipsam conceptibiliter a personis

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum fruitio sit unicus, et simplex actus uoluntatis

Pars 3

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum appetitus fruatur de necessitate vltimo fine per intellectum apprehenso.

Distinctio 2

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum Deus includatur infra conceptum entis, quem habet viator.

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum esse Dei sit aliquid per se notum.

Pars 3

Praeambulum

Quaestio 1 : Vtrum secundum regulas Scripturarum in vne Deo sit Trinitas personarum, vere, & proprie accipiendo personam.

Distinctio 3

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum unitas Dei possit ex creaturis demonstratiue concludi.

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum per rationem vestigij in creaturis reperti possit declarari Trinitas personarum.

Pars 3

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum videlicet per rationem imaginis possit demonstrari, quod Trinitas personarum sit in Deo.

Distinctio 4

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum haec sit concedenda, Deus genuit Deum, vel sua opposita, scilicet Deus non genuit Deum.

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum in solo Deo praedicetur abstractum de concreto, vel econverso.

Distinctio 5

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum essentia in Diuinis aliquo modo generet, aut generetur.

Distinctio 6

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum Pater genuerit Filium voluntate, vel necessitate, vel natura.

Distinctio 7

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum posse generare sit aliqua potentia productiua, quae existat in Patre.

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum possint esse plures filij in Diuinis.

Distinctio 8

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum in omnibus aliis citra Deum, differas essentia, & esse.

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum solas Deus sit incommutabilis.

Pars 3

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum pluralitas attributorum repugnet Diuinae simplicitati.

Pars 4

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum in Deo sit aliquis modus compositionis.

Distinctio 9

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum possit euidenti ratione probari, quod in Deo sit generatio actiua, vel passiua.

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum generatio Filii mensuretur.

Distinctio 10

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum procedat Spiritus sanctus, ut amor.

Distinctio 11

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum Spiritus sanctus a Patre, et a Filio procedat.

Distinctio 12

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum Spiritus sanctus emanet vniformiter a Filio, et a Patre.

Distinctio 13

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum generatio, et spiratio sint alterius productiones rationis.

Distinctio 14

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum processio temporalis sit proprietas Spiritus sancti.

Distinctio 15

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum cuilibet personae competat mitti inuisibiliter, aut mittere.

Distinctio 16

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum Spiritus sanctus visibiliter fuerit missus.

Distinctio 17

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum charitas sit aliquis habitus creatus in anima, vel ipsamet persona Spiritus sancti.

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum charitas possit augeri.

Distinctio 18

Praeambulum

Quaestio 1

Distinctio 19

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum una persona sit in alia immansiue per circumsessionem, quod una persona sit in alia, sicut originatum in originante, et econuerso.

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum personae diuinae sint omnino coaequales.

Pars 3

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum veritas secundum suam formalem rationem sit in anima, vel in rebus.

Distinctio 20

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum potentia generandi sub omnipotentia includatur.

Distinctio 21

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum dictiones exclusivae, vel exceptivae admittantur in diuinis.

Distinctio 22

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum possit Deus proprie nominari, aut aliquo nomine designari.

Distinctio 23

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum nomen personae significet in diuinis aliquid primae, aut secundae intentionis.

Distinctio 24

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum numerus sit proprie, et formaliter in diuinis.

Distinctio 25

Praeambulum

Quaestio 1 Vtrum significatum personae sit aliquid commune tribus, et plurificetur in eis.

Distinctio 26

Praeambulum

Quaestio 1 Vtrum personae diuinae constituantur proprietatibus relativis in esse suppositali, et personali, et eisdem suppositaliter distinguantur.

Distinctio 27

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Vtrum generare, et paternitas, vel generari, et filiatio sint eadem realiter in diuinis.

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum verbum creatum, et increatum emanent, ut intellectus actualis, vel sicut obiectum positum in esse significato, seu in esse formato.

Distinctio 28

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum innascibilitas sit proprietas constitutiua patris.

Distinctio 29

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum nomen principii significet notionem distinctam.

Distinctio 30

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum relatio sit in re extra absque operatione intellectus.

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum Deus referatur ex tempore relatione reali ad creaturam.

Distinctio 31

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum aequalitas, et similitudo sint reales relationes in Deo, vel rationis, aut sint nulla relatio.

Distinctio 32

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum sit concedendum, quod Pater, et Filius diligant se Spiritus sancto.

Distinctio 33

Praeambulum

Quaestio 1 : Quod proprietates personales non sint ipsae personae, aut diuina essentia.

Distinctio 34

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum essentialia nomina debeant appropriari personis

Distinctio 35

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum intelligere secundum suam rationem formalem vere, et proprie sit in Deo.

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum obiectum verum adaequatum intellectionis diuinae sit essentia Dei, vel ens uniuersale.

Pars 3

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum omnes creaturae secundum proprias suas naturas, et rationes quidditativas, sint animata in Deo, et in eius verbo.

Pars 4

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum Deus cognoscat singularia cognitione certa.

Pars 5

Praeambulum

Distinctio 36

Pars 1

Quaestio 1 : Utrum omnia sint praesentia aeternaliter Deo secundum aliquod esse, vel existentiae, vel essentia, aut saltem, vt cognita obiecta.

Praeambulum

Pars 2

Quaestio 1 : Utrum ideae sint in Deo.

Distinctio 37

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum Deus sit ubique per essentiam, praesentiam, et potentiam.

Distinctio 38

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum Deus praesciat contingentiam futurorum.

Distinctio 39

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum immutabilitas diuinae praescientiae concludat contingentiam rerum, et e conuerso.

Distinctio 40

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum praecedenti de necessitate et immutabiliter salventur, ita quod immutari non potest

Distinctio 41

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum sit aliqua causa vel meritum ex parte praedestinati vel reprobati

Distinctio 42

Pars 1

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum sit ponenda in deo activa potentia executiva actionum quae sunt ad extra

Pars 2

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum Deus vere et proprie sie omnipotens

Distinctio 43

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum potentia Dei activa sit infinita intensive se virtualiter et vigore

Distinctio 44

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum rerum universitatem Deus potuit facere meliorem

Distinctio 45

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum in Deo voluntas sit id ipsum secundum rem et rationem quod divina essentia nullo penitus addito intrinsece et formaliter sed tantum extrinsece et per modum connotati

Distinctio 46

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum ratio voluntatis vere et proprie sit in Deo

Distinctio 47

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum voluntas Dei efficax semper et immutabiliter impleatur

Distinctio 48

Praeambulum

Quaestio 1 : Utrum humana voluntas ex hoc solo sit recta quod est conformis voluntati divinae

Prev

How to Cite

Next

Praeambulum

1

VTRVM PROPRJETATES PERSONARVM sint ipsae personae, vel Deus, id est diuina essentia.

2

DJSTJNCTIO XXXJJJ.

3

Expositio textus.

4

POST praedicta, &c. Postquam Magister determinauit de proprietatibus psonalibus, & ceteris nominibus relatiuis, in hac parte comparat ea ad essentiam, & personas. Et circa hoc duo facit. Primo namque proprietates comparat ad es sentiam, & personas.

5

Secundo vero, gratia huius, comparat personas ad essentiam, & econuerso. Secunda ibi: dist. 34. Praedictis autem est adijciendum. Circa primum duo facit.

6

Primo namque determinat catholicam veritatem. Secundo ex hoc reprobat haereticam prauitatem, se in oppositum extollentem. Secunda ibi: Hoc autem aliqui negant. Adhuc circa primum facit tria.

7

Primo namque ostendit, quod proprietates sunt in personis, dicens, quod hoc nemo audet inficiari, cum aperte clamet auctoritas, quod in personis est proprietas, & in essentia vnitas.

8

Secunda ibi: Cum ergo proprietates. Ostendit Magister, quod proprietates sunt personae, & personae proprietates, & adducit ad hoc Hiero nimum, qui ait, quod tres personas expressas sub proprietate, siue nominum proprietates, hoc est personas, vel vt Graeci exprimunt hypostases, hoc est subsistentias, confiteamur. adducit etiam ad hoc auctoritates supra positas distin. 8. per quas probatur diuina simplicitas: ex eisdem enim sequitur, quod proprietates sint ipsae personae, quia tolleretur simplicitas earundem.

9

Tertia ibi: Quod enim proprietas. Ostendit, quod essentia diuina sint ipsae proprietates, & e conuerso per tres auctoritates Hilarij, quae patent in littera.

10

Postmodum ibi: Hoc autem aliqui negant. Elidit Magister haereticorum perfidiam contrariam veritati praecedenti. Et duo facit.

11

Primo enim ostendit motina haereticorum, quae innituntur rationi, esse inania.

12

Secundo vero idem ostendit de auctoritatibus, quibus suum errorem fulciri nituntur. Secunda ibi: Verumtamen nondum desistunt. Circa primum tria facit, secundum tres replicationes haereticorum, & tres responsiones ipsius.

13

Primo ergo ponit ad instantiam primam hae reticorum, dicens, quod aliqui concedunt quidem proprietates esse in personis, vel in diuina essentia, non tamen esse interius, sicut bonitas, & iustitia, &c. quae de Deo substantialiter dicuntur, sed extrinsecus esse affixas, & per consequens non esse ipsam diuinam essentiam, vel personas: & ratio illorum est, quod personae distinguuntur proprietatibus; idem autem a seipso, non distinguitur. sed respondet Magister, quod immo personae se ipsis differunt, vt testatur Hie ronimus; & propter hoc inducit aliam rationem haereticorum, quae multo fortior est. arguunt enim, quod personae sunt vnum in essentia, sed proprietates sunt diuina essentia. ergo personae sunt vnum in proprietatibus, & per consequens non realiter distinguuntur. Respondet ad hoc Magister ex auctoritate Hilarij, declarans, quod in tanta difficultate debemus pietati fidei ingenia subiugare. & patet auctoritas in littera.

14

Secundo ibi: Caeterum haereticorum. Ponit Magister replicationem dicens, quod haeretici sic arguunt: Quod habet in se paternitatem, & filiationem, est Pater, & Filius; generat, & generatur. sed secundum rem, eadem res, scilicet diuina essentia, est in se, habens paternitatem, & filiationem; ergo eadem res generat, & generatur, & est sibi Pater, & Filius, quod est omnino absonum, & incidens in haeresim Sabellianam. Respondet enim Magister, quod paternitas, & filiatio aliter sunt in diuina essentia, & aliter in personis. sic enim sunt in diuina essentia, quod eam non determinant, nec distinguunt: & ideo non potest dici, quod eadem res sit sibi ipsi Pater, & Filius, & generet, & generetur. in personis sic sunt, quod illas determinant, & distin- guunt, & idcirco alia est persona generans, alia est generata.

15

Tertio ibi: Sed forte quaeres. Ponit Magister replicationem, dicens, quod adhuc restat dubium, quomodo proprietates sint in essentia, & eam non determinent, nec distinguant: & respondet, auctoritate Hilarij, quod hoc excedit humanam intelligentiam. & ideo cessare debet dolor quaerelarum; & est pulchra auctoritas, quae patet in littera.

16

Postmodum ibi: Verumtamen non dum desisunt. Respondet Magister ad auctoritates, quibus errorem suum fulcire nituntur. Et facit duo. Primo enim inducit auctoritatem Augustini super Psal. 6s. qui dicit, quod cum pater est, non illud est, quod est, eo enim, quo Deus est, substan tia est: at vero quod pater est, non substantiae est, non quod pater est, sed refertur ad Filium. ex quibus videtur sequi, quod paternitas non sit substantia: & respondet Magister, quod Aug. intelligit, quod non ex eo, quo Pater est Pater, substantia est, quia proprietate generationis est pater, qua subitan tia non est, non tamen negat proprietatem esse substantiam. vnde non est Pater essentia, sed notione.

17

Secundo ibi: Item alijs verbis. Inducit auctoritatem aliam Augustini, positam 7. de Trinit. c. 5. qui dicit, quod verbum, secundum quod est sapientia, & essentia, est hoc, quod pater; secundum autem quod est verbum, non est, quod Pater, ex hoc sic arguitur: verbum, in eo, quod verbum, non est illud, quod pater est; sed illud, quo pater est. est diuina essentia, ergo verbum, in co, quod verbum, non est diuina essentia. & respondet Ma gister, quod licet secundum quod verbum, non sit hoc, quod pater, est proprietas tamen, qua verbum est diuina essentia. haec est sententia.

PrevBack to TopNext

On this page

Praeambulum