Titulus 8

COnsilio Quod multiplex dicum notat Domi. consil. ii. super premisso dubio. Probus

¶ Comode. Udeque dixi inc. cum ccclesiis. supra de praebe. Io. mo. in. c. infra de heretic. in fine Iob. And. in c. Romana col. iiii infra de sentenexcommuni. dum dicit no posse / quid potentia sit de genere bonorisecundum philosophum / et ob hallud possumus quod comode possumus l. nepos proculo. ff. de ver. signin. Probus.

¶ Difficultas. In simili vide quod citat Domi. in consicvi. col. iii. super dicto dubio / quod vbi requiritur habilitatia persone / vel approbatio superioris quo ad finem vt quis si cite administret in beneficlis: non excusat difficultas obusendi habilitationem: vt possit administrare sine ila: vt paet de elec. c. qualiter et. c. auaritie et. c. que sit et. c. religiosus hoc libro licet aliquo casu speclali secus. c. indenitatibus et. c. nihil / eo. titulo.

¶ Ulteriis in proposito attende quid dicendum in eo / qui romisit facere et curare / quod titius actum aliquem ratum pebebit: et hoc cum adiectione pene in casum quod non feceiti s fecerit quicquid potuit / an dicatur esse in mora. Breuita vt paucis absoluam / dic quod non: moueor quia quando faciest in obligatione indiitincte: difficultas impedit mora si vehenda. §. penul. ff. ad leg. Rhod. de iact. et in l. i. §. iubet / versi. si frater de colla. bono. et sic si non sit in mora: per na non committitur iuribus vulga. Pro hoc habeo in araea que not. per glos. in capitulo ex literis el. ii. et in capitula sicut. supra de sponsa.

¶ Ex quibus resultat / quod promittens aliquid facere cum sliramento: vt quod Berta contrahet matrimonium cum Titi euitat periurium si facit quod potest: firmat Panor. in cagemma / col. iii. versi. ad vnum singul. aduerte. supra de sponsavbi infert quod eodem modo debet eustare pene commissioni per. c. significante. supra de pignor. et Panor. in. c. significanm bus in fine de offi. delega. proquibus habemus Bar. inc sillo. ccxxxvi. Martinus promissit: vbi dicit quod si quis promsit se facturum et curaturum quod Berta contraheret matrimonium cum quodam Titio / et hoc sub certa pena / quod si ficit quicquid potuit licet matrimonium non habuerit locumexcusatur a pena propter difficuitatem. d. l. vehenda. §. peanc opinionem sequitur et approbat tanque communem / Ara y. consilio. ccxiii. col. tertia / versicuio venio igitur ad primum / quod incipit ex facto proponitur: vbi subdit quod no cfesit plus operari si adiiciatur verbum cum effectu: sicut a die communiter adiici solet / quia illud verbum importat quo non simulate sed vere / et bona fide quantum in eo curabicum omni diligentia: non autem videtur obligare promibutentem ad impossibile: hanc etiam ratetur in practica obso uari debere Decius consilio. cccxiii. promisit dominus Ian nes / vbi peroptime hanc discutit respondendo motiuiss que pro parte contraria adduci possunt: dicens quod contra isrud venire est contra stimuium caicitrare / ex quo comi¬ munis opinio est in contrarium: a qua ini practica non est recedendum

¶ Intentum nostrum firmat idem Decius con. cccxxiii. ci. sit quod nobis vir karolus: vbi videtur ad premissa dare antdotum: dum dicit quod si titius mihi donat rem alienam: et promisttit me conseruare indemnem ab omni lite et controuersia: nonv. detur dubitandum quod quocumque modo res euincatur obligatur titius ad interesse l. stipulatio ista. §. quesitum. ff. de verbo. obliga. ideo si verba obligationis concipiantur quod in omnem euentum teneantur ad penam vel interesse: ille qui hoc promittit / ita quod nullo modo excusetur / dato quod fecisset quio quid potuisset tenetur: prout id comprobat Decius. d. concccxxiii. versi. secundo quod taliter auctoritate multorum doctorum quos referre laboriosum esset: vide Sozi con. cclxxx. viii. col. antepenul. in ver. aliquando promissio / circaprimanvbi in puncto facit distinctionem quod aliquando promissio facti sui natura non est difficilis sed difficultas superuenit: et tunc difficultas excusat a mora / etsic a pena¬

¶ Aliquado promissio facti: sui natura a principio est. valde difficilis / et tunc videtur quis adtalem rem difficilem voluisse se obligare: et per consequens difficultas non debe. excusare: quia imputet sibi qui ad talem rem se obligauit: vt in reg. damnum. ff. de regu. iur. quod probatur in l. ii. ff. si quis: cautio. dum ibi concluditur quod si: quis ex post facto arctauit se ad rem impossibilem: debet sibi imputare: ita quando a principio se obligauit ad rem quam sui natura cognoscebat difficilem: quia tunc difficultas non excusat / et hec est probabilis et naturalis distinctio: quoniam ex quo promissie. apparebat a principio multum difficilis: hoc euenire posse prospicere debuit prout dicit tex. in l. si quis domum. § habe. re subiungi. ff. loca. ibi hoc euenire posse prospicere debet. facit tex. in l. si ab arbitr. ff. qui satisda. cogan. cum ibi no. Et ideo Io. de imol. in l. continuus. ff. de verb. obliga. in. §. il lud quod debitor speciei excusatur a mora propter difficum tatem: quando tanta esset difficultas / que similis esset quo dammodo casui fortuito: alias secus argu. l. serui in princi. in ver. sed si alienus. ff. de verb. obliga. vbi in emendo senuum alienum: potest mora committi / et debet intelligi siue dominus vellet vendere siue non: cum indistincte loquatur. Probus.

¶ Societatem. Faclt id quod communiter dicitur: quod in habentibus symbolum vel conuenientiam: facilior est transitus Io. mo. in. c. veniens de ver. signi. Sic in minus differentibus: est facilior transitus de vno ad aliud idem Ioan. mo. in. c. in generali de reg. iur. Probus.