Quaestio 12

¶ Distinctionis decime quinte quaestio duodecima. DUodecimo queritur an accusatus de aliqu crimine tenetur illud crimen propalare.

Pro solu¬¬ tione questionis notabis aliquod est crimen publicum et etiam aliquis est infamatus circa tale crimen vt est vnus occisus in vico et sortes est male famatus de illo vt contigit de homicidio aiacis thei lamonii et vlixis superuenientis nonnumquam crimen est publicum et nescitur quis tale crimen commisit vt sortes re¬ peritur occisus in vico nescitur quis illum occidit nec habetur maior suspicio de vno quam alio quandoque crimen est occultum ex parte facti et facientis.

¶ Istis nota tis pono conclusiones. Prima est vbi casus est omnino occultus vt in tertio menbro homo non tenetur suum peccatuum occultum prodere. patet non tenetur peccatum occultum fratris sui manifestare imo tenetur non manifestare. ergo proprium peccatum cum secundum ordinem car tatis homo debet plus se diligere quam proximum debet plus suam propriam famam seruare quam proximi contra tales loquitur. Esaias. iii. capite sui libri. Et peccatum suum quasi sodoma predicauerunt. ad istud homo tenetur ordi ne caritatis. Quo fit religiosus non tenetur peccatum suum secretum dicere in capitulo nec suo prelato extra confessionem nec alterius crimen debet dicere occultum: et dato quod iuraret superiori dicere veritatem de interrogandis et postea prelatus peteret de tali occulto non debet dicere: suum iuramentum debet intelligi dicam que possum dicere: hoc est nisi fortiori vinculo astringor ad oppositum et intelligo vbi secretum fris mei non tendit contra ruinam publicam si esset conbustu rus cenobium hac nocte vel traditurus vrbem hoc reue labo si sciam in secreto aliter quam per confessionem et si sim accusatus coram iudice de tali crimine dicam. domine iudex nolite querere talia transcenditis vestrum forum querendo illa cum nec sum infamatus de talibus nec factum est publicum istud patet. xxxii. distin. c. erubescant xxxiii. q. v. christiana. ii. q. v. consuluisti. talis iudex assimilatur illi qui solem facibus studet iuuare. dicit adrianus. vi. q. i. c. si omnia. non est procedendum ad inquisitionem contra aliquem nisi contra infamatum de ac cusant. c. inquisitionis. et. c. qualiter. Sed pone quod iudex secularis vel alius dicat ei responde ad interrogata alias habebo te pro conuicto et ipse dicit nego proposita intelligens nego ea esse facta vt proponis vel nego me fecisse hec ad tibi apperiendum an iste peccat. dicitur in primis non mentitur non dicit vuum exterius et habet aliud in mente sed an fallat imputabiliter: apparet quod non cum alter interrogat iniuste et materia est odiosa ex parte iudicis datur ei responsio amphibologica: ergo non imputatur ista falsitas dicenti. de aliis menbris vbi factum est publicum vl iste est famatus. videtur quod tenetur suum peccatum aliquo modo occultum propalare iudici interroganti: iuridice dato quod ad hoc condannetur ipe non est causa sed lex. aliqui adducunt probationem ad hoc euidentiaperpetrati sceleris non eget accusatore: sed hec probatio est inutilis quia boc intelligitur quando factum est notorium et cuilibet constat quis commisit tale delictum: sed probo per factum illius qui clanculum dimisit libellum contra castorium in publico quem anathemisauit grego. vt crimen confiteretur. v. questione prima. c. quidem. maligni spus. et si dicas in capitulo quis aliquando de pen. d. prima. §. Econtra non tibi dicone te publice ac cuses. boc intelligitur dicit apparatus. v. q. i. c. quidem quando crimen est omnino occultu. sed dicis esto quod accusor adhuc mea fama non est lacerata realiter nam multi multa loquuntur mea confessio meam famam lacerabit: ergo in illo casu non teneor me prodere. re¬ spondeo si realiter sum innocens meam innocentiam concedam: si autem nocens fama non gratis est excitata debeo parere iudici interroganti iuridice et ad hoc mouet factum beati gregori: sed si mea confer sio vrgat in periculum mee vite dato quod negem hoc diminuit a tanto dummodo intendo reparare delictum. Sed dicis si queratur innocens ab homicida et domum meam ingrediatur homicide petenti vbi est innocens. dico non est hic intelligens tertiam per sonam de edo non comedit hic licet persequens intelligat tertiam personam de sum sine peccato: ergo pro seruanda mea vita sic intelligo in proposito non est simile fugiens est innocens vel si nocuit occidendo est innocens quod occidatur illo modo: secus est in proposito cum iste est iudex et petit iuridice. Ex quo patet si homo concedit se fecisse crime quod non fecit in tortura peccat propriam famam lacerando sed metus diminuit a tanto: sed si confessus fuerit ipso soluto a tortura tenetur preconcessum ne gare nec est redargutio cum non est in eadem disputatione et sibi famam restituere et penitere quod in seipsum peccauerit pro prima confessione in tortura non occidetur licet sit suspitio contra eum. Sed petis an homo tenetur seruare suam famam: respondetur fama non est necessaria homini propter seipsum sed solum propter proximi edificationem. appetere famam propter proximi edificationem charitatis est propter suiipsius exaltationem est inanis glorie auiditas. propterea illis quibus incumbit ex officio vel ex statu perfectionis aliorum saluti prouidere tenentur omnibus mediis licitis infamiam repellere. illud eccle. xvii. ibi maxime verum habtet vnicuique mandauit deus de proximo suo vt scilicet ei pro sit exemplo et verbo: crudelis est ille in talibus qui famam negligit alii sedent sub modio quibus custodia proprie salutis sufficit. talibus sufficit bona conscientia negligendo famam etiam est eis interdum causa humilitatis exemplo multorum in vitis patrum quibus dum multa falsa imponebantur quieuerunt: patet de illa que finxit se virum monachum cui imponebatur a quadam impudica quod ex ipsa genuit prolem quod non cognoscebatur ante mortem et pena ab abbate pro illo tanquam delicto capiebatur.