Prooemium

DISTINCTIO XXVIIJ QVOD NON TANTVM TRES PRAEDICTAE PROPRIETAI¬ tes sunt in Personis, sed etiam quae alijs significantur nominibus, ut in genitus.

PRRAETEREA considerari re. Postquam Magist. determinavit de tribus proprietatibus Personas constituentibus: hic in parte ista determinat de innascibilitate & de communi notificatione, quae proprie non sunt proprietates: eo quod Personas non constituunt, sed communi nomine notificationes dicuntur. Et duo facit: quia 1. determinat de innascibilitate sive de eo, quod est esse in genitum. 2. de communi notificatione. Secunda ibi: Est praeterea. In princip. 25. dist. Circo primum duo fa¬cit: quia 1. determinat de dicta notificatione. 2. occasione dictorum modorum movet quasdam quaestiones, ibi: Ided solet quaeri. Circa primum duo facit: quia 1. dicit, hoc quod est esse in genitum, esse notificationem Patris, & esse aliam a paternita¬ te. 2. ad probationem dicti adducit verba n Aegust. bi: Vnde August. Et tria facit: quia 1. probat hoc, quod est esse in genitum, esse aliud ab hoc, quod est esse Patrem: quia ibi: esse ingenitum non dicit quid Pater sit, sed quid non sit. 2. ostendit esse in genitum significare notionem & relationem aliquo modo: quia negatio est in eodem genere cum affirmatione. 3. recolligit in brevi verba August. & concludit intentum, videlicet, quod ingenitum dicit notificationem, & dicit aliam notificationem a paternitate. Secunda ibi: Hic exemplis. Tertia ibi: Ecce evidenter. Deindo cum dicit: Ideo solet. Movet quasdam quaestiones, & tria facit, secudum quod tres quaestiones movet. Secuda ibi: Praeterea. Tertia ibi: Sciendum. Circa 1. duo facit: quia 1. circa esse in genitum quandam quaestionem movet. 2. ostendit tali verbo mal fuisse usos Artianos, ibi: Illud etum. Circa 1. duo facit: quia 1. movet quaest, quaerentem: utrum solia, Pater possit dici non genitus, vel no Filius, si cut se lus dicitur ingenitus? 2. solvit, opiniop es aliorum recitando, ibi: Quousdam. Circa quod tria facit: quia 1. ponit opinionem quorumdam dicentium Spiritum Sanctum non debere diei non genitum, vel non Filium, sicut non dicitur ingenitus. 2. ponis opinionem alios rum, qui dicebant Spiritum Sanctum posse dici non genitum, licet non possit dici in geni tum: & quia August. dicit id em est esse ingenitum quod non genitum, dicunt hoc esse dictum quantum ad etymalogiam nominis; roquantum ad veritatem prae dication 5. 3. oster dit per Hilar. cuiusmodi proprietas sit esse in genitum: quia est eadem, quod innascibili tas. Secunda ibi: Alijs autem. Tertia ibi: Si quod Deiade cum dicit: Illud etiam. Ostendit abusum Arrianorum concludere Patrem esse diversum in substantia a Filio: eo quod ipse sit in genitus, & Filius genitus. 2. ostendit hus ius cccasione Ambros. voluisse hoc nomine uti. 3. dat quamdam regulam circa Divina nomina (videlicet) quod quaedam in Divinis dicuntur, quae non sunt tantae auctoritatis, & veligionis, ut ea semper oporreat confiteris sed propter calumniam haereticorum aliquando possunt silentio praeteriti. Secunda ibi: Vnde Ambr. Tertia ibbi: Attende lector. Deinde cum dicit: Praeterea. Movet secundam quaestionem, & duo facit: quia 1. quaerit: utrum aliud sit esse Ph.trem, & esse Filium: sicut aliud est esse ingeinitum, & esse Patrem? 2. solvit, quod alitad est, si denotetur alietas in notificatiotre; sed non est aliud, si denotetur in sub¬ stantia diversitas. Secunda ibi: Ad quod dicimus. Deinde cum dicit: Sciendum. Movet tertiam uaestionem, & duo facit: quia 1. quaerit: utrum nata sapientia dicatur relative, & seundum eandem relationem, secundum quam licitur Verbum & imago? 2. respondet rer August. ibi: De hoc Aug. Circa quod tria facit: quia 1. solvit dicens, quod per natum denotatur notificatio; sed per sapientiam designatur essentia. 2. movet quamdam cavillationem. Circa hoc, & solvit eam: quia si per sapientiam denotatur essentia, cum dicatur nata sapientia, essentiae competit nasci & gigni: ideo dat intellectum dicti, dicens, quod ibi saientia stat pro hypostasi: unde idem sonas nata sapientia, quod genita hypostasis: dicitur tamen stare pro essentia: quia ipsa hvi ostasis essentia est. 3. quia dixerat imaginem relative dici, ne aliquis crederet quod non posset dici secundum substantiam, ostendit per August. imaginem in Divinis aliquando essentialiter sumi. Secunda ibi: Sane lector. Tertia ibi: Illud etiam sciri. In quo terminatur sententia lectionis, & distinctionis.